Desem Ki...

'Ermeni Soykırımı'

2011-12-22T18:38:00.002+02:00

'Ermeni soykırımı olmamıştır, bu kesinlikle yalandır. Asıl soykırım yapmak isteyen Ermenilerdir, Türkleri camilere kapatıp yakmışlardır, Türk kadınlarına işkence ve tecavüz etmişlerdir. Türkleri topluca katledip toplu mezarlara gömmüşlerdir.'

Bize okulda bunlar öğretildi, beynimize bunlar işlendi. İlkokul seviyesinde çocuklara bunlar okul panolarına siyah beyaz kesik kafa resimleri konup altına 'Ermenilerin katlettiği Türkler' yazıldı.
Şimdi, Ermeni soykırımını falan bırakın da, böyle yetişen bir neslin objektif olmasını nasıl beklersiniz.

Bir Kız Babasız Kaldı

2011-12-21T14:02:00.002+02:00

Eskisi gibi yazamadığımı farkettim uzun süre önce.. Etkili cümleler kuramıyorum artık, yazarken ağlayamıyorum en sevdiğim kelimeler uçup gitmiş yüreğimden.. baktığım şeyler kararmış, sevdiğim şeyler solmuş sanki...
Yaratıcısı ben onların yoksa yok edcisi mi?

Uzun zaman oldu ama bazı şeler değişmedi hala.. Geceleri korkuorum halen. Uyanıyorum ağlayarak, yanımda bir adam yatıyor, beşikte bir bebek.. Nasılda huzurlu uyuyorlar.
Ben yıllar önce unutttum huzurlu uyumayı.. Lanetlendim sanki yıllar önce..
Neden korkuorum bu kadar? Neden ağlıyorum?
İhanetten

İhanet.. Söylemesi bile zor, acı, kötü..

Ve sonra bir kız babasız kaldı, ben.. Vardı ama yoktu bitirdim ben onu, yok ettim, inkar ettim...

5 yıl oldu bitmedi kinim, bitmeecek..

Geri Gelecek..

2011-12-20T16:12:00.000+02:00

Terkedilmiş bir yer burası, koyu karanlık, kopkoyu.. Eski kokuyor, yaşanmışlık kokuyor... Canlandırmaya çalışıyorum yenden, aydıntlatmaya çalışıyorum. Bir umut var içimde, olacak yeniden canlanacak Biggeee ama biraz daha zaman...
Ne zamandır içimde kımıldayıp duruyordu.. Gömldüğü yerden çıkmak istiyordu.. Düşündüm.. Canlanmalı mıydı? Geri gelmeli miydi? Çok zaman geçti, değişti o da.. Büyüdü biraz, anne oldu.. Değiştiğinin farkındaydı, o da emin değildi aslında, herşey eskisi gibi olur muydu?
Hiçbir şey asla eskisi gibi olmaz, olmayacak..
Yine de geri gelecek Biggeee Daha olgun ve daha mutlu olarak...

Yarım Kalmış Bir Yazı

2011-12-15T14:49:00.000+02:00

Seneler sonra, orta yaşlara basmışken, yüzümde tek tük çizgiler varken kendimi hayal ediyorum, evimi...

Pişmanlık duygusu yaşayacağımı hissediyorum. 'Keşke'lerim olacak, onlarca, yüzlerce..

Pişman olacağımı bile bile, kumar oynar gibi 'belki' diyerek, ama aslında her şeyden daha çok isteyerek yapacağım bunları..

05.09.2010 tarihinde yazılmış bir yazı bu.. Neyi kasdettim acaba, neden yarım bıraktım..
Kokusunu duyuyor musunuz? Hüzün kokuyor sanki bu yazı

Ne yapıyorum ben?

2011-12-14T12:51:00.004+02:00

Oturup düşünüyorum.. Nasıl mutlu olabilirim.. Hayatımı nasıl istediğim gibi bir düzene sokablirim..
Şu an gerçekten ne yaptığımın farkında değilim, ne istediğimin, nasıl yaşamam gerektiğinin..
Öyle boş hissediyorum ki kendimi, boşluktayım adeta, kıpırdayamıyorum, düşünemiyorum.. Yaptıklarım hata mıydı yoksa bana verilen bir hediye mi.. Cenneti mi yaşıyorum yoksa kendimin cehennemini mi yarattım..
Cehennemde melekler olur mu?
Hayır, melekler yalnıza cennette olur.. Benim meleğim de yanımda, Dila' m yanımda.. Ben cennetteyim o zaman, Dila' nın bana hediye ettiği cenette:)

İsimsiz Bir Şiir

2011-12-14T12:24:00.001+02:00

Şiir kime ait bilmiyorum ama çok sevdim bu şiiri..

GERİ DÖNÜŞ

2011-12-13T20:20:00.004+02:00

Özledim burayı, çok özledim.. Son zamanlarda sürekli blogumu açıp geziyordum, eski yazılarımı okuyordum. Aslında ne kadar mutluymuşum blog yazarken, yazılarım eskidi ve ben daha da mutlu oldum. Blogumu okurken sanki eski, rutubet kokan bir kitabı okuyor gibiydim..

Çok zaman oldu, çok.. 1 yılı aşkın süredir blogum kapalıydı.. Silmeyi düşünmüştüm, iyi silmemişim, blogum benm yaptığım en iyi şeylerden biri...

Şimdi, 2011 yılının aralık ayının 13ünde herşeyi bırakıp yazmak istiyorum..

Devam etmek istiyorum 'BEN' olmaya...

Ben geldimm :)

2011-01-23T10:43:00.002+02:00

Ne kadarda uzun zaman olmuş yazmayalı.. Yokluğunu gerçekten farkediyorum blogumun. Özlüyorum bazen, ne garip.. Eksik hissediyorum kendimi..
Geçen zamanda değiştim. Evlendim, Ankara' ya yerleştim, sevdiğim adamla birlikteyim artık.. Eee bir de bebiş var, temmuzun sonunda bizimle birlikte olacak, hamileyim yani:))
Şu anda 15. haftanın içindeyim.. Zor geçiyor biraz, hastaneye yatmak zorunda bile kaldım.. Mide bulantısı, kusmalar çileden çıkardı beni. Neyse ki bu son haftalar biraz azaldı şikayetlerim..
Garip hissediyorum kendimi, alışamadım sanırım hamileliğe.. Karnım belli olmuyor hala, hiç bir kıpırtı da hissetmiyorum.. Hamile değil gibiyim sanki, üzülüyorum bazen bu duruma. Bir de korkular var, öyle korkuyorum ki bebeğim sağlıklı olmayacak diye, geceler boyu kabuslar gördüğüm oluyor..
Blogum bir süre tüm izleyicilere kapalıydı, malum evimde internet bağlantısı yok henüz, bende şu anda anneme geldiğim için açtım blogu, giderken gene kapatacam yani:)

Yeni Yeni Haberler

2010-10-17T11:35:00.003+03:00

Yeniden buradayım, bomba gibi haberlerle:)
Kasımın 7sinde evleniyorum!
Çok ani oldu ama oldu işte:))

Herşey hazır, davetiyeler bile.. Şimdi sıra düğün gününe geldi.. Heyecanlanıyorum aslında, biraz da endişeleniyorum.. Bandırma'dan Ankara'ya gidecem, ailem yok, Ankara'yı bilmem.. Değişik olacak benim için.. Belki biraz zorluk çekecem ama alışacam..

Birde nişanımda çok garip bişey oldu; en yakın arkadaşım, nişanlımın kardeşiyle beraber olmaya başladı.. Birbirlerini görür görmez aşık oldular ve şuanda ilişkileri tam gaz devam ediyo.. Bizi geçtiler vallahi:) Aman nazar değmesin:))

Böyle zamanlarda insan dostunu, düşmanını anlıyor. En yakını sırt çevirebiliyor insana.. Ama en iyisi kin tutmamak.. Eminim herkes hakettiğini bulacaktır...

Öyle yorgunum ki.. 2 haftadır Ankara'daydım.. Mobilyalar, yerleştirme, gelinlik, damatlık derken canım çıktı. Birde grip oldum ağır bi şekilde.. Ama şimdi daha iyiyim:)

Blogumu bir süre kapatmıştım.. Ama dayanamadım.. Ben blogum olmadan yaşayamıyorum:)

Hepinizi seviyorumm:))

Korkuyorum

2010-09-19T12:02:00.001+03:00

Güzel bir pazar sabahı.. Heyecandan saat 7 gibi uyanıyorum.. Eee 5 gün sonra geliyorlar kolay mı? Yatakta dönüp dururken saati 11 yapıyorum..
Öyle heyecanlıyım ki, bazen bıkıyorum bu stresten.. Nerdeyse 'gelmesinler, evlenmeyeceğim, nişan falan olmasın, yeter ki bu stresi yaşamıyim' diyecem..
Heyecanlanmamın aslında, ailelerin hiç tanışmamış olması, Ankara'dan gelmeleri ve tabii bizde kalacak olmalarının da etkileri var..
Öyle kötü bi durumdayım ki, ne yaparsam yapayım sakinleşemiyorum.. Müzik, kitap, gezip tozmak, uyumak.. Hiç biri iyi gelmiyor.. Delirmek üzereyim yani..
Ya bi sorun çıkarsa? Ya onları iyi ağırlayamazsak? Ya aileler anlaşamazsa!

Düşünmesi bile kötü..

Mutluyum:)

2010-09-14T12:39:00.002+03:00

Ankara' ya gittim, 2 gün kalıp geldim..
Garipti, güzeldi...
Erkek arkadaşımın beni hiç tanımayan ailesi, sanki onların çocuğuymuşum gibi, kendi çocuklarından ayırmadan ağırladılar beni.. Çok sevdim onları... Çok mutluydum..
Kaçamak bakışmalar, gülüşmeler, el tutuşlar, el öpmeler, beraber yenen yemekler... Hepsi o kadar güzeldi ki..
Hayatımda geçirdiğim en özel günlerdendi diyebilirim..

Ve son olarak.. 26 Eylülde nişanlanıyorum:)

Blog

2010-09-04T23:17:00.003+03:00

Ehem öhöm. Deneme 1-2..

Blogum, beni hatırladın mı canım? Ben senin yaratıcınım:) Uzak kaldım sana biraz ama özledim ve burdayım işte:)

Unutmadım ki seni:)

Ben böle daralıyorum, bunalıyorum. Hep sana geliyorum, sana sığınıyorum.. Güvenli, huzurlu limanımsın sen benim:)

Öyle bir dönemdeyim ki.. Sıkıntılıyım aslında, stresliyim, hüzünlü ve sevinçliyim.. Kafam karışık, hemde çok..

Mutlu olacağım kararlar aldım ve stresli olmamı sağlayan aslında bunlar.. Düşündükçe ağlayasım geliyo, boğuluyorum, tıkanıyorum..

'Her şey iyi olacak' diyorum, 'her şey güzel olacak' ama önce biraz zor zamanla geçirmeliyim, strese baş kaldırmalıyım ki hakedeyim mutluluğu...

Seni çok özledim blog, umarım daha çok yazabilirim:))

Çok Zor..

2010-08-23T18:34:00.005+03:00

Aslında benim için itiraf etmesi çok zor bir şeyi anlatacam..

Kiloluyum yani fazla kilom var, öyle bir kaç kilo da değil..
Ve ben yıllarca hatta şuanda bile aşağılık kompleksi duydum. Yani bedenimi sevmiyorum, utanıyorum ondan, hani özürlü gibiyim yani. Bu yüzden kendimi eksik görüyorum diyelim..
'Mükemmel' değilim ve bundan çok utanıyorum..
Yeni insanlarla tanışmıyorum mesela ilk defa biriyle karşılaşmak zorunda olduğumda saklanıyorum...
Çoğu zaman rüyamda benle alay edildiğini görüp, ağlayarak uyanıyorum.. Daha da kötüsü kilo vermem, hastalığım yüzünden çok zor...

Ve asla ama asla insanları bedenlerine göre yargılamıyorum...

Yeniden

2010-08-20T20:55:00.000+03:00

Upuzun, rutubetli duvarları kaplamıştı acı..
Gözlerimden damlayan oydu, saçlarımın kokusu, onun kokusuydu...
Baksam; kaybolup gidecekti uzaklara...
Bakamadım...

Görsem; sona erecekti, bitecekti bu büyük acı
Görmeye cesaret edemedim..

Ve yıllar sonra, yeniden çıktı karşıma
Bir çay kaşığının tıngırtısında
Öldürdüğüm tüm adamları hatırladım..

Sürprizzzz :)

2010-08-13T11:53:00.003+03:00

Ben bu aralar blogu baya boşladım bildiğiniz gibi.. O yüzden bi sürpriz yapmaya karar verdim..

Madem ben yazamıyorum, haftada bir gün en sevdiğim ve beğenerek, kaçırmadan takip ettiğim blogger arkadaşlarım yazsın, hep beraber okuyalım:)

Şimdi, ilk olarak yazılarını asla ama asla kaçırmadığım Sonradan Gurme yazacak... En sevdiğim bloggerlardan biri.. Onu hala tanımıyorsanız, bloga bi göz gezdirin:)

Ramazan

2010-08-11T20:01:00.000+03:00

Ramazan ayını seviyorum.. İnsanların birbirine karşı anlayış göstermesini, hoşgörülü olmasını, daha sevecen ve güleryüzlü davranmasını seviyorum..
İftar vaktine yakın sokakların hareketlenmesini, sıcak pide sırasını, ailecek oturulan sofraları seviyorum..
Ramazanın o huzur veren dokusunu seviyorum..
Ve ben bu sene ramazanı daha bi başka seviyorum.. Daha heyecanlı, daha mutlu...

Hayatımdaki büyük değişimlerin başlangıcı ramazandan sonra başlayacak ve ben bunu sabırsızlıkla bekliyorum..
Ve mutlu olmayı diliyorum çook mutlu:)

Mutlulukk

2010-08-03T17:48:00.000+03:00

Oleyyy oleyyy! Sevgilim bu hafta sonu geliyo!

Doya doya sarılıp koklayacam, saçlarını, sakallarını okşayacam, bol bol kavga edecem, mutlu olcam onunla:)

Bu gelişi güzel şeylere gebe, herşey çok daha güzel olacak:) Pek bahsetmek istemyorum şimdi, söylersem olmayacakmış gibi geliyo ama eminim çok güzel şeyler yaşayacam:)

Sabırsızlanıyorum, şu 3 gün geçmeyecek sanki:)

İyi dileklerinizi bekliyorum:)

Neler Oluyor?

2010-07-17T13:34:00.000+03:00

Uzun zaman oldu yazmayalı.. Buralardayım aslında, pek değişik bşey yok. Yine yaz, yine sıcak, yine uykusuz geceler yeniden sıkıntılar:)
Yazmasamda sık sık bloga girip ilgileniyorum, ufak ufak değişiklikler yapıyorum.

Yeni bir blog açtım birde.. Fısıltılarım diye.. Aklıma geldikçe, duydukça fısıltıları yada fısıldadıkça oraya yazıyorum :)

He birde 6.5 kilo verdim yaklaşık 3 haftada.. Evet fazla biraz ama aç kalmadım inanın..hergün iki saatte spor yaptım:) bi kaç gün ara verdim şimdi, yeniden başlayacağım diyete:)

Yeniden uzun uzun ve sık sık yazabilirim umarım:)

Bihter-Behlül Mevzusu

2010-06-26T13:55:00.004+03:00

Evlisiniz ve başka birine aşık oldunuz, buna karşı koyabilir misiniz; koyamazsınız.. Yaşamadan 'asla! ben öyle şey yapmam, yapanlar şerefsizdir, ahlaksızlıktır' demek ne kadar kolay değil mi...
Aşk-ı Memnu' dan bahsetmek istiyorum biraz; çevremdekiler, annemde dahil Bihter' e sürekli 'şıllık, orospu, şerefsiz, kaşar' diye bas bas bağırdı final bölümünde.
Bi de olaya 'aşkla' bakalım..
İnat uğruna yapılan bir evlilik, orta yaşlı bir koca, renksiz, sıradan bir hayat...
Aşık oluyorsun eşinin yiğenine, karşı koyabilir misin, kaçabilir misin aşktan?
Ben karşı koyamazdım biliyorum ve benim gibi bir çok kişi de karşı koyamazdı..
Biraz sizde düşünün ne yapardınız, dürüst olun kendinize...

Rüya

2010-06-24T14:04:00.004+03:00

http://fizy.com/#s/1059oq

Karanlıktı, zar zor seçiyordum onu, yüzü bembeyazdı, soluktu, saçları ıslanıp kafasına yapışmıştı. Yavaş yavaş ilerliyordu bu dar yolda, ayak sesleri beynime işliyordu.
Tanımıyordum onu, hiç görmemiştim, ama yüzü o kadar netti ki o karanlıkta nasılda iyi görüyordum yüzünü. Bembeyaz görünüyordu, simsiyah iki göz, küçük bir burun ve morarmış ince dudakları vardı.. Kirpikleri var mıydı? Hatırlamıyorum, tıpkı bedeninin kalan kısmını hatırlamadığım gibi..
Yürürken dönüp bakıyordu arada sırada, peşinden gidiyor muyum diye, ne düşündüğümü hatırlamıyorum sadece onu takip etmeyi istiyordum. Gecenin bu yarısında bu yolda ne işimiz vardı? Neredeydik? Kimdi o? Neden takip ediyordum onu?
Bilmiyordum.. Sadece takip ediyordum...
Aniden durdu, önünde mavi bir ışık vardı yerden gökyüzüne doğru yansıyan. Yanına gimemi bekledi. Yanına vardım, eğildi; önünde bir kuyu vardı, mavi ışıklar kuyunun kapalı kapağının ardından sızıyordu.
Kapağı kaldırmak istiyordu ama başaramadı, beraber ittirdik, kuyu açıldı. Işık fazla keskin değildi, mavi yeşil tonlarındaydı. Ben ışığı incelerken o gözlerini hiç ayırmadan kuyunun dibine bakıyordu, büyülenmiş gibi, sürekli, gözlerini kırpmadan bakıyordu kuyunun dibine.
Şaşkınlıkla gözlerimi kuyunun dibine doğru kaydırdım, O' nu gördüm. Biraz önce takip ettiğimi, şimdi yanımda durupta kuyunun dibine bakanı, kuyunun dibinde gördüm. Hayır, yansımasını değil, kendisini gördüm, kendi bedenini...

Fotoğraf

Yabancı

2010-06-14T19:08:00.001+03:00

Aslında yazıp yazmamakta kararsızım ama acı çekiyorum.

Ne zaman olacak diye düşünüyordum, ne zaman bu adam bana yabancı olacak, ne zaman tanıyamayacağım, ne zaman kaybedecek masumiyetini...

Bugün oldu..

Öldü sevdiğim adam, en masum düşlerimizle birlikte..

Acıttı canımı ama ağlamadım..

Ağlamak yerine hırslanıp intikam alanlardanım ben..

Üzdü beni, bende onu üzdüm...

O seni seviyorum derken telefonda, ben seni sevmiyorum diyerek bağırıyordum...

'Seni sevmiyorum' diyordum, 'seni sevmiyorum'...

Sevmiyorum

Sevmiyorum

Seviyorum

Deli gibi hemde

14 Haziran, 00.32

2010-06-14T10:38:00.000+03:00

Güzel bir gece.. Balkondayım, elimde bira, hafif esen rüzgarla birlikte şehri izliyorum.. Arabalar geçiyor caddemden, şehrim uyumamış hala, cıvıl cıvıl.
Yaz akşamlarını seviyorum, insanlar eğleniyorlar çünkü, herkes mutlu sanki, garip bi huzur oluyo içimde. Oysa herşeyi, en kötü günlerimi yaz günlerimde geçirdim, 2006 yazında.. Hayatım alt üst oldu, sonrasında ağır bir bunalım, depresyon ve ben anca toparlanıyorum..
Hiç bir şey olmamaış gibi davranmak imkansız elbet, çok yara aldım çünkü ama unutmaya çalışıyorum, unutmak istiyorum...
Hepimiz öleceğiz aslında bir gün, bunu düşününce her şey öyle boş geliyor ki.. Tüm uğraşlarımız aslında fani şeylerden ibaret..
Adam araba almak istiyo ama ölecek, tatile gitmek istiyo ama aslında bir gün ölecek.. Ne kadar komik geliyor kulağa değil mi, ama düşününce hiçte öyle değil.. Gecenin bir yarısı uyanıp; 'Ben öleceğim' diyorum.. Sanırım bunlar delilik belirtileri:)
Blogumun temasını değiştirdim yeniden, daha önce kullandığım, en sevdiğim, içime en çok sinen headeri kullandım, bana özel bir tema oldu:)
Birde alan adına taşınmayı düşünüyorum şu sıralar, büyük olasılıkla wp alt yapısı kullanırım, malum Google servisler engellenip duruyo, Blogger' ın ikinci defa engellenmeyeceği ne malum:) Lakn bu konuda pek bilgim yok, biraz araştırıp gözlemleyip, fikir alarak geçecem heralde:)

Ne Zamandır Yazmıyorum

2010-06-10T01:01:00.001+03:00

Çoğu şey canımı acıtır oldu son zamanlarda, farkında olmadan etkileniyorum çoğu şeyden, bunalıma giriyorum..
Yeni insanlarla tanışıyorum, hiç huyum olmamasına rağmen hayatıma girmelerine izin veriyorum.. Sinirleniyorum, hüzünleniyorum, kızıyorum, gülüyorum, heyecanlanıyorum, en önemlisi eğleniyorum onlarla beraber..
Kızdığım insanlara aynı zamanda şefkat besliyorum.. Acaba ne düşündü de, nasıl zor durumda kaldı da bunu yaptı diyorum kendi kendime, hiç bir cevabı yoksa kin tutmaya başlıyorum..
Hergün mutlaka 2 adet sakinleştirici yutuyorum bu aralar, zarar veriyorum kendime farkında bile olmadan...
Canım acıyo, can acıtıyorum. Kendimi acımasız bi katil gibi hissediyorum, ölüm istiyorum, öldürmek, parçalamak istiyorum, nefret edilmek, iğrenilmek istiyorum...

... ve sevgilimi düşünüyorum tüm bunların içinde, beni bembeyaz seven adamı, sorgusuz sualsiz, sürekli, bıkıp usanmadan şefkat gösteren adamı..
Onu düşündüğümde huzur duyuyorum, bu yaşantımın, bu hislerimin, iğrenç düşüncelerimin arasında o mükemmel adamı düşünmek rahatlatıyor beni, temizliyor...
Onun bana olan bu büyük sevdası beni saf ve duru kılıyor... Hastalıklı düşüncelerimden sıyrılmamı sağlıyor... Ağlıyorsam göz yaşlarım onunda temizleniyor, gülüşlerim onunla buğulanıyor...

...ve ben ilk defaymış gibi seviyorum onu, hiç hayal kırıklığına uğramamış gibi, hiç kin tutmamış gibi seviyorum...

Aşk Neydi?

2010-05-28T16:17:00.000+03:00

Aşk, yalnızca kokuydu.. Huzurun kokusu...

Mutlaka izlemelisiniz..

2010-05-25T14:32:00.001+03:00

Ben gözyaşlarımı tutamadım

Gabriela , Beyaz'ı Mutfağa Atarsa?

2010-05-25T11:50:00.003+03:00

Bizim bir cadımız var, kendisi ile blog ödülleri yarışması sayesinde tanıştık; mutfaktaki marifetlerini blogundaki ( şurası oluyor efem: mutfaktakicadi.com ) videolar sayesinde gördük, yemek tariflerinden bazılarını indiregandi yapıp evde leziz yemekler yaptık. E bence hakediyor artık, beyaz show'a çıkmayı değil mi?

Ama cadımız gabriela'ya sorduğumuzda onun amacı başkaymış... bak bak bak bak.

O Beyaz'ı mutfağına atıp, birlikte yemek yapmak istiyormuş... Bababababababa

Buradan Beyazıt ÖZTÜRK'e sesleniyoruz. Erkeğin kalbine giden yol midesinden geçermiş lafını hatırlatmak istemiyorum, çünkü gereksiz: ama bu güzel hamaratlı ellerden güzel yemekleri kaçırmamasını bekleriz ondan. Değil mi? ( Alkışşşşşşşşş )

O zaman bizde cadımızın sesine kulak verelim, bakalım ne diyormuş bu konuda?

SEVGİLİ BEYAZIT!

3 beyaz'dan sonra 4. beyaz olarak mutfakta buluşalım!

İlk olarak bir filmin galasında pusuya yatmış ve sana ulaşmaya çalışmıştım. Tam yol ileri sana doğru geliyordum ki, birden önümü Deniz kesti. Eh çocuk haklı,süzgeç görevi görerek işlerini sırtından alması lazım da ama ben de de inat bol miktarda mevcut.

Aklımdan seninle yemek yapmak fikri silinmişken bir anda parmaklarım klavyeye doğru kayarak Facebook, Twitter ve Friend Fedd sayfalarımda şu notu düştüm: "Beyaz ile yemek yapmak istiyorum, onu kaçırmak için ciddi ciddi planlar yapmaya başladım."

Evet, ilk başta ciddi ciddi kaçırmayı düşündüm seni be Beyaz! Hatta bu işi yapabilmem için güçlü ve kuvvetli arkadaşlarımı tespit etmeye de başlamıştım.

Gel görki sonra aklıma sosyal medya'nın yaratabileceği etki geldi ve bu kanalı kullanarak, arkadaşlarımdan,çevremden,

insanlardan destek alıp seni ikna etmeye karar verdim.

Bakalım sesimi duyacak mısın, ve en önemlisi bana evet diyecek misin?

Facebook ve blogum üzerinden girişimlerim çoğalarak devam edecek. Umarım kıcasık bir zamanda bana "evet" der ve stüdyonda benimle birlikte yemek yaparsın.

Bu da günün şarkısı olsun:

BEYAZ BENİ DUYMALI, STÜDYOSUNA ALMALI, BENLE YEMEK YAPMALI, ARTIKKK!!!

Unutulma Düşüncesi

2010-05-24T12:50:00.001+03:00

Ölümden mi korkar insan, yoksa işlerini yarım bırakıp gitmekten mi..

Ölüm aniden gelir, hazırlıksız, pazarlıksız..

Düşünüyorum, şimdi ölsem; daha evlat sahibi bile değilim, evli bile değilim, yeterince mutlu olamadım, ne bırakacağım dünyaya, benim varlığıma,yaşadığıma kanıt ne olacak, hiçbir şey...

Olurda evlat sahibi olarak ölürsem; kim hatırlayacak beni, kendi evladımdan başka, kim sevecek.. Onun çocukları, torunları tanıyacak mı beni, adımı bile bilmeyecekler, nasıl göründüğümü merak bile etmiyecekler...

Ne acizlik!

Kaç gündür bu düşüncelerle yatıp kalkıyorum..

Çünkü ben; unutulmak istemiyorum!

Sevgili Yorumu

2010-05-21T10:18:00.003+03:00

Yaklaşık bir buçuk ay önce sevgilime blogum olduğunu söyledim; girdi bloga, baktı, inceledi, yazıları beğendi sanırsam:)

Birde bana armağan olarak bir yorum bıraktı, dünyalar benim oldu:))

Civcivlerim:)

2010-05-12T12:13:00.004+03:00

Bu aralar şükrediyorum Allah' a ve farkettikçe herşey biraz daha iyiye gidiyor:)

Gece yattığımda, yürüyebildiğim için, konuşabildiğim için, gülümseyebildiğim için şükrediyorum hatta gözyaşlarım için bile:)

Cumartesi günü 3 tane civciv aldım pazardan.. Eve geldiğimde farkettim ki 2 tanesi gerçekten rahatsız, hareketsizdiler ve sürekli üşüyorlardı.. Diğer bir tanesinin maşallahı vardı:) Biraz bulgur, su verdim, ısıttım, hergün güneşe çıkardım, toprağa koydum felan biri iyileşti, ama öbürü malesef gece öldü.

O kadar da sevmiştim ki, çocuğum gibi.. Gece üşümesinler diye kutunun altına sıcak su torbası koyuyorum, kutuyu polar battaniye ile sarıyorum felan.. Annem gülüyor artık bana:))

Ölmesin diye elimden geleni yaptım. Yumurta yedirdim, şekerli su içirdim, aspirin eritip verdim, ama öldü..

Garip bi şekilde sorumluluk yüklendim ve bu çok hoşuma gitti.. Onları çocuklarım olarak görüyorum desem yalan olmaz heralde:)

Annem bana küçükkken hiç hayvan almadı öldürürüm diye, bu yüzden hayvan sevgisi, bakımı bilmeden büyüdüm, şimdi de ölecekler diye ödüm kopuyor:)

Yeni Yazı

2010-05-09T13:04:00.004+03:00

Hiç sesim soluğum çıkmıyor, farkındayım.. Bırakmazdım ben blogumu yalnız ama yoğunum şu sıralar, birazda hassas:)
Herşey yoluna girmeye başladı gibi.. Geçen yılki sorunlarımın kısmen çözüldü, depresyonu da atlattım sanırım:)
İnsan neler yaşıyor, neler atlatıyor, nelere göğüs geriyor, hepsine de alışıyor.. 'Asla yapmam' dediklerimizi gün gelir hayat yapmaya mecbur bırakıyor..

Atılıyoruz dünyaya, büyüyoruz, okuyoruz, çalışıyoruz 'kaliteli yaşamak' için, ama neden yaşıyoruz?

İbadet etmek için mi? Neslimizi devam ettirmek için mi?

Ölüveriyoruz aniden, ne zaman öleceğimizi bilemeyecek kadar aciziz üstelik..

...

Nasıl ve Neden Kilo Aldık

2010-04-28T15:50:00.002+03:00

Başlangıçta Tanrı göğü ve yeri yarattı..
Ve yer şekilsiz ve boştu ve derinliklerin yüzünde karanlık hüküm sürüyordu. Ve Şeytan, "Eh, bundan iyisi can sağlığı." dedi.

Ve Tanrı, "Işık olsun" dedi ve ışık oldu. Ve Tanrı, "Yeryüzü çimenler çıkarsın, otlar tohum versin ve meyve ağacı meyve versin" dedi ve Tanrı bunların güzel olduğunu gördü. Ve Şeytan, "Eyvah, çevre elden gidiyor." dedi..

Ve Tanrı, "İnsan'ı kendi suretimizde, bize benzer yaratalım ve o denizdeki balıklara, havadaki kuşlara ve yerdeki hayvanlara ve dünya üzerindeki her şeye ve yerde sürünen her sürüngene hâkim olsun" dedi. Ve böylece Tanrı İnsan'ı kendi suretinde yarattı; erkek ve kadın olarak onları O yarattı.

Ve Tanrı, Erkek ve Kadın'a baktı ve onların zayıf ve formda olduklarını gördü.

Ve Şeytan, "Hah, ben bu oyuna tekrar nasıl dahil olabileceğimi biliyorum" dedi.

Ve Tanrı dünyayı brokoli ve karnabahar ve ıspanak ve her cins yeşil ve sarı sebzeyle donattı ki Erkek ve Kadın uzun ve sağlıklı ömür sürsünler.

Ve Şeytan McDonald'ı yarattı. Ve McDonald bir buçuk milyona iki katlı çizburgeri çıkardı. Ve Şeytan Erkek'e, "Bununla patates kızartması da ister misin?" dedi. Ve Erkek, "Büyük boy olsun" dedi. Ve Erkek 3 kilo aldı.

Ve Tanrı sağlıklı yoğurdu yarattı, ta ki erkeğin o kadar güzel bulduğu kadın, vücudunun biçimini korusun. Ve Şeytan çukulatayı getirdi. Ve kadın 3 kilo aldı.

Ve Tanrı, "Çıtır çıtır taze salatamın tadına bir bakın" dedi.

Ve Şeytan Algida'yı yarattı. Ve kadın 5 kilo aldı.

Ve Tanrı dedi ki, "Sizlere kalbinizin sağlığı için sebzeler gönderdim ve onları pişirmeniz için zeytin yağı."

Ve Şeytan derin tavada kızartılmış bifteği getirdi. Biftek o kadar çoktu ki kendine özel bir tabakla yenebiliyordu. Ve Erkek 5 kilo aldı ve kolestrolü ta arşa yükseldi.

Ve Tanrı spor ayakkabıları getirdi ve Erkek aldığı fazla kiloları vereceğine and içti.

Ve şeytan kablolu televizyonu ve uzaktan kumandayı getirdi, ta ki Erkek programdan programa geçerken enerji sarfetmesin. Ve Erkek bir on kilo daha aldı.

Ve Tanrı, "Bahsi yükseltiyorsun Şeytan" dedi. Ve Tanrı patatesi getirdi. Bu doğal olarak besinle dolup taşan ve yağsız bir sebzeydi. Ve Şeytan sağlıklı kabuğu soydu, nişastalı merkezi kıymık kıymık kesti ve derin yağda kızarttı.
Ve Şeytan kremalı dipi yarattı.

Ve Erkek uzaktan kumandasına sarıldı ve patates cipslerini yedi ve kolestrol içinde yüzdü.
Ve Şeytan bunu gördü ve "Güzel oldu" dedi. Ve Erkek kalp krizi geçirdi. Ve Tanrı içini çekti ve dörtlü baypas ameliyatını yarattı. Ve Şeytan Erkek'in sağlık sigortasını iptal etti.

Ve Tanrı Kadın'a tavuğun derisini nasıl çıkartacağını ve besleyici tam kepekli kahverengi pirinci nasıl pişireceğini gösterdi.

Ve Şeytan light birayı yarattı ki Erkek vücudunu alkolle zehirlerken ve bu sefer tatsız tuzsuz içkiden aynı keyfi almak için iki misli içerek doğru bir iş yaptığını sansın. Ve Erkek 5 kilo daha aldı.

Ve Tanrı hayat veren soyayı yarattı.

Ve Kadın cheese cake ve çikolata diyarına sefere çıktı ve döndüğünde Erkeğe sordu, "Şişman görünüyor muyum?"

Ve Şeytan, "Her zaman doğruyu söyle" dedi. Ve Erkek doğruyu söyledi.

Ve Kadın erkeğin huzurundan ayrıldı ve boşanma avukatının diyarına gitti

ALINTIDIR

nereden yüklediğimi hatırlamıyorum:)

Gururluyum..

2010-04-26T12:40:00.001+03:00

Bu gün tam bir yıl oldu bu blogu açalı...

Yaptığım en iyi şeylerden biri; gurur duyuyorum...

En Zor Şeylerdendir Affetmek!

2010-04-25T19:58:00.003+03:00

5 yıl sonra babamsız gittim oraya.. Babamsız ilk gidişimdi... Babamın çok sevdiği ve devamlı gittiği bir yerdi.. Balık tutmaya giderdi çoğu zaman, bizi de götürürdü, piknik yapardık... Orası babamsız gidilemeyecek bir yerdi benim için.. Ama gidiliyormuş...

Çoğu zaman; onu hatırladıkça, özledikçe kızıyorum kendime.. Aklımca onu özlemeyerek ceza veriyorum(!) Ondan bahsedildiğinde duymamazlıktan geliyorum, 'babanız sizi çok severdi' dediklerinde tepkisiz kalıyorum, umursamıyorum.. Kaskatı kesiliyorum ondan bahsettiklerinde, katı davranmaya çalışıyorum.. Haberi yok bunlardan, farketmiyor bile; biliyorum... Ama canımın acısını böyle dindiriyorum...

Bugün farkettim ki; onu özlemek yasak değil bana, onu hatırlamak kötü değil ki! O benim babam; yaşattıklarını yok sayamam elbette ama 4 yıl geçti ölümünün üstünden ve artık affetme zamanı geldi... Beni en çok yaralayan şeylerdendi ölümü.. Daha kızgınlar bitmeden, nefretim bile tükenmeden ona karşı.. O öldü; ama ölmesi onun suçu değildi ki.. Elinde olsa ister miydi ölmeyi...

Mezarına gittiğimde bile kinimi kusuyorum ona.. 'Bak öldün işte; geberdin sonunda! Peki değer miydi bunları yaşatmaya, nefretimi kazanmana değer miydi! Aciz bir ruhsun artık sen! Zavallı adam!' Acıtmak istiyorum sadece, bizi acıttığı gibi...

Oysa her şey bitti!

Ama ben bitiremiyorum hala.. Hala öfkeliyim ben, hala kızgınım.. Geçmeli, bitmeli, bitirmeliyim artık!

Affetmeliyim artık!

Bugün Bu Blog Ezgi' nin

2010-04-23T10:24:00.005+03:00

Tohum Otizm Vakfı ile iletişime geçip bugün blogumu bir çocuğa bıraktım, Ezgi'ye... Siyah-mavi bir bulutla Siyah-sarı güneş çizmesi dikkatimi çekti..

Tohum Otizm Vakfı'na teşekkürler..

23 Nisan!

2010-04-23T09:54:00.003+03:00

İlkokul 2'den hatırladığım bir şiiri yazayım önce;

23 NİSAN

Bugün Yirmi Üç Nisan,
Toplandı bütün vatan,
Millet Meclisimize
Atatürk oldu başkan

Kaldırdı hasta yurdu,
Yılmaz bir ordu kurdu,
Türk'ün şanlı sesini,
Dünyalara duyurdu.

Yükseldi bayrağımız,
Koparıldı bağımız,
Sultandan ayrılınca,
Kurtuldu toprağımız.

Türk çocuğu gül, sevin,
Yaşa yurdunda emin,
Bugünü an bayram et,
Bugün senindir, senin.

VASFİ MAHİR KOCATÜRK

Türkçe kitabımızda yazardı bu şiir, hatırlaması güzel:)

Zor bir dönemden geçiyoruz ülke olarak ama bayramlar elbette kutlanmalı, birlik olmalıyız hiç olmadığı kadar..

İki gün önce Cumhuriyet meydanı' nda sahne kuruldu ve bütün okullar hazırladıkları yöresel dansları sundular. Uzun uzun seyrettim, gözlerim doldu.. O kadar küçük ve tatlıydılar ki.. Öyle bir heyecan ve gurur vardı ki onlarda... Ve Mustafa Kemal'i düşündüm, bunca yıl sonra, bu minikleri görse nasıl gurur duyardı kim bilir...

Anasınıfına gidiyordum, 23 nisan gösterilerinde yer alacaktık sınıfça, 20 kişiydik yani herkesin eşi vardı.. Hareketleri tam olarak hatırlamıyorum sanırım yuvarlak falan olup dans ediyorduk:) Birde eşinle beraber kol kola girip dönme hareketi vardı ve malesef ki bir kişi eksikti yani 19 kişiydik:( Eşli harekete gelene kadar 1 kişinin eksik olduğunu farketmemiştim, farkettiğimde ise çok kötü oldu! Çünkü eksik olan kişi benim eşimdi! Tüm stadyum bizi izlerken ben eşsiz kaldım! Ve tahmin edebileceğiniz gibi ağlamaya başladım.. Aklıma geldikçe gülüyorum şimdilerde:)

Gerek yok

2010-04-19T00:09:00.000+03:00

Ölüm nasıl birşey?
Sen yokken insanların yaşamına devam etmesi?
Bedeninin toprağın altında olması?
Sen tabuttayken insanların bedenine bakarak ağlaması, ve senin tepkisiz kalabilmen nasıl bir şeydir?
Bütün işlerini, planlarını yarım bırakmak nasıl bir duygu?

Çok canım acıyor...

...

2010-04-14T20:52:00.000+03:00

Uyuyorum ya, ama yanımdasın, biliyorum...

Aşkın Rengi

2010-04-12T12:08:00.002+03:00

Aşkın rengi neydi?

Kimi kırmızı der; Ateşli, tutkulu, ihtiraslı olduğu için...
Kimi siyah der; Çaresizliklerle, huzursuzluklarla dolu olduğu için..
Kimi mor der; Hem hüznü hemde umudu barındırdığı için..
Kimi pembe der; Herşeyi toz pembe görmemizi sağladığı için..

Ama bence aşkın rengi yeşildir... Biraz huzurlu, biraz neşeli, bazen karamsar ama hep umut dolu :)

Bugün Pazar:)

2010-04-11T16:16:00.003+03:00

Bugün pazar! Pazar günleri hep güzel geçer:)

Bende sabah yatakta biraz keyif yaptıktan sonra kalktım; simit, peynir, çay üçlüsüyle güzel bir kahvaltı yaptım, biraz balkonda oturdum, internette takıldım...
Açıkcası bugün NE OLURSA OLSUN keyifli olmaya karar verdim...
Biraz önce de birşeyler atıştırıp kendime kahve yaptım.. Şimdi mp3 çalarımda Emre Aydın' ın son albümü ve kahvem eşliğinde odamı toparlayacam...

Neşeliyim:)

Tek İsteğim

2010-04-09T10:28:00.006+03:00

Bazen, ne kadar uğraşırsan uğraş hiç bir şey değişmiyor.. Sen hayatı değil, hayat seni yönetiyor çünkü... Kendi isteğine göre değil, hayatın isteğine göre yaşıyorsun.. Ne kadar plan yaparsan yap, tek bir kıvılcıma bakıyor herşey ve sonunda elinde birşey kalmıyor...
İşte böyle zamanlarda, çırpınmışken, uğraşıp didinmişken, herşey bittiğinde ve umudum kalmadığında nefret ediyorum yaşamaktan! Çünkü ben devam edecem çırpınmaya ve hayat uğraşlarımı sinsi sinsi bozacak yeniden, ardından gülecek bu yaptığına, her zamanki gibi..
Yoruluyorum artık üzerimdeki bu yüklerden, istediğim tek şey; sıradan, huzurlu bir hayat.. Basit ama bir o kadar da zor bir istek bu... Sıradan bir yaşam; ne para pul istiyorum, ne mutluluk.. Tek derdim huzur biraz.. Akşam kafamı yastığa koyduğumda rahatça uykuya dalabileyim istiyorum...

En Güzel Hediye

2010-04-07T22:00:00.002+03:00

Bugün blogum Hürriyet Kampüs' te yayınlandı.. Bu ay tam 1 yıl oluyor blogumu açalı.. Bana çok güzel bir hediye oldu.. Özellikle Nihan hanıma teşekkür ediyorum:)

Aşkla Bir Ömür..

2010-04-02T12:18:00.002+03:00

Artık yaşamımın sonundayım, bir ömrü bitirdim sevdiğim adamla.. Tam 52 yıl aşkla yaşadım, tarif edilemez bir sevgiyle yaşadım..
Eşim şuanda 83 yaşında ve Alzheimer hastası, ben hala bakarken onun gözlerine, o beni tanımıyor bile..
Bense 74 yaşında hala aynı adama aşık olmakla avutuyorum kendimi, en azından yanımda diyorum, en azından nefes alıyor diyorum, en azından onu görebiliyorum diyorum..
Çoğu zaman kim olduğunu, nerede yaşadığını, çocuklarını, torunlarını hatırlamıyor.. Bas bas bağırıyor, 'Evime götürün beni, karım merak eder, küçük çocuklarım var, özler beni' diye.. 'Eşin benim senin, bak evimizdeyiz, çocuklarımız büyüdü, evlendi' diyorum ağlayarak, bağırıyor bana ' Sen benim karım olamazsın' diyor, 'Benim karım çok güzeldi oysa sen yaşlısın...'
Evet yaşlıyım ben, saçlarım bembeyaz, vücudum, yüzüm kırıştı, çirkinleştim üstelik, kamburum bile çıktı.. Ama mutluyum, kim sevdiği adamla yaşlandı, hanginiz iyi günü de kötü günü de beraber geçirdiniz, hanginiz katlandı en kötü huylarına bile sevdiğiniz adamın.. Hanginiz bırakıp tahammülsüzlüğü hoşgörüyle yaklaştı..
Ben mutluyum, hemde çok... Çünkü çocuklarımı sevgiyle yetiştirdim ben, eşime aşkla baktım bunca yıl, yuvam huzur doluydu her zaman ve şimdi; yaklaşırken ölüm adım adım hala mutluyum çünkü biliyorum sevdiği adamla bir ömür geçirip onunla ölmek herkese nasip olmaz...

P.s; Şimdi bunları yazıyorum, böyle olmasını istiyorum çünkü.. Acaba gelecekte de aynısını söyleyebilecek miyim dersiniz?

Kabus muydu? Sanmıyorum...

2010-04-01T20:30:00.001+03:00

Derin derin nefes alıyorum, neredeyim ben?
Bu karanlık, bu soğuk nerenin soğuğu? Bu uğultular nereden geliyor?
Nasıl düştüm peki buraya, kim gönderdi beni bu cehenneme?
Hatalar yaptım, yalanlar söyledim, ihanet ettim, kin tuttum, nefret etttim.. Herkes yapmaz mı bunları? Neden kimse değil de ben düştüm bu cehenneme?
Kimseyi öldürmedim ki ben kendimden başka, kimseyi kanatmadım ki bileklerimden başka..
Onları görmemek için kendi gözlerimi çıkardım ben, duymamak için kestim kulaklarımı bile...
Elbet masum değilim bende, günahkarın tekiyim, ama yok ki kendimden başka kimseye zararım, ölüm gerekse kendim ölürüm, intikam gerekse alırım kendi intikamımı kendimden..

Kan Var Bütün Kelimelerin Altında

2010-03-28T19:55:00.004+03:00

Posta arabalarından söz et bana
Kan var bütün kelimelerin altında
Ezop'un şu lanetli dilinden söz et
Kan var bütün kelimelerin altında
Umulmadık birgün olabilir bugün
Aslan kardeşçe uzanabilir kayalıklara
Bir çay şöyle yağmurların kokusunda
Kan var bütün kelimelerin altında
İşte durup dururken surda
Bir yelpaze gibi açıldı sesin
Güzün en gürültülü kanadında
Göğün en ince dalında
Kan var bütün kelimelerin altında
Umulmadık bir gün olabilir bugün
Bir çeşme gibi akabilir cumartesi
Çığlığındaki sessiz harfler
Dün gecenin ağırlığıdır damarlarında
Ne güzel konuşur sokak satıcıları
Fötr şapkalarıyla ne kalabalıktırlar
Ve çiçekçi kızların göğüsleri
Daha suçsuzdur kırlangıç yumurtasından
Kan var bütün kelimelerin altında
Yaprağını dökecek ağaç yok burda
Ama ışık sökebilir olanca renklerini
Sürekli işbaşındadır belleğin
Tanık şairler arasında
Oyuncu arkadaşlar arasında

Yolculuk bir kafiye arayabilir
Atının kuyruğundaki düğümde

Ölüm bir kafiye arayabilir
Ak gömleğinde

Yol bir kafiye arar ve bulur
Dönemeçlerin benzerliğinde

Kan var bütün kelimelerin altında
Bir gül al eline sözgelimi
Kan var bütün kelimelerin altında
Beş dakka tut bir aynanın önünde
Kan var bütün kelimelerin altında
Sonra kes o aynadan bir tutam
Beyaz bir tülbent içinde
Koy iç cebine
Bütün bir ömür kokar o ayna
Kan var bütün kelimelerin altında
İşte o kandır senin gülüşün
Sızmıştır hayatın derinlerine
Siyahtır orda kırmızıdır
Daldan dala atlar
Sever çocuklara anlatılan masalları
Ama iş savunmaya gelince
Yalnız alevi savurur
Ve güneşin solmaz çekirdeğini
Yalnız doruklarda

Umulmadık bir gün olabilir bugün
Kan var bütün kelimelerin altında

Cemal Süreya

Tavsiye

2010-03-25T18:39:00.003+02:00

Yakın bir arkadaşımın, yakın bir arkadaşının bestesi bu parçalar... Sözler, düzenleme gene kendinin.. Beklemediğim kadar mükemmel parçalar bunlar.. Böyle şeylere önyargılı yaklaşan biriydim bende ta ki bu parçaları dinleyene kadar... Tavsiye ederim, dinleyin:)

Özel(!) Gün 23 Mart 1989

2010-03-24T13:54:00.003+02:00

Bir doğum günü daha geçti ve ben artık 21 yaşındayım.. Koskoca 21 yıl geçmiş doğalı diyorum, oysa halen küçük olduğumu biliyorum...
Düşünüyorum; ne çok şey yaşadım şimdiye kadar. Olması imkansız diye düşündüklerim de oldu, yapmam dediklerimi de yaptım.. Günlerce, aylarca ağladığım da oldu, 1 anlık mutluluğum tüm hüzünlerimi sildiği de..
İnsan neden acılarını mutluluklarından daha çok hatırlar... Ağladığım günleri daha çok hatırlıyorum güldüklerimden. Nefretlerimi sevgilerimden daha çok hatırlıyorum..
En güzel yaşlardan diyorlar 20li yaşları, gençsin; dinçsin, yolun daha başındasın çünkü, yaşayacak çok şeyin, söyleyecek çok sözün var.. Yaşayamadıklarının pişmanlığı yok henüz.. Geleceğini de istediğin gibi şekillendirebilirsin üstelik...

Doğum günümü Facebook sayesinde hatırlamayan ender kişilerdendi sevgilim. Gece tam 00.00.15te güzel bir mesaj atmış.. Sabah kargonun kapıyı çalmasıyla uyandım. Kardeşimden güzel bir cüzdan geldi hediye olarak... Ayrıca gün boyunca Friendfeed'de, Facebook'ta, Studentsn'de, doğum günümü kutlayanlar beni dünyanın en mutlu insanı yaptılar... Bir doğum günü daha böyle geçti, sakin ve mutlu:))

Evlilik..

2010-03-19T23:03:00.005+02:00

Evlilik nasıl bir şey?
Sevdiğin adamla yemek yemek, onunla televizyon izlemek, onunla müzik dinlemek, gece olunca aynı yatağa, yan yana yatmak...
Tartışmak bazen, kavga etmek, nefret etmek hatta ama gece olunca gene aynı yatağa girmek..
Beraber ağlamak, beraber gülmek, beraber hüzünlenmek...
Tek değil de artık iki kişilik düşünmek...
Sorumluluk almak, görev edinmek..

Çok mu toz pembe bakıyorum evliliğe..

Hiç evlenmedim, ondandır...

'Gömelim gel seni tarihe desem; sığmazsın!'

2010-03-18T10:36:00.004+02:00

18 Mart... Çanakkale Zaferi' nin yıldönümü...

Aslında blogumda bu tür günler hakkında yazmıyorum ama bugün; 18 Mart
Cehennemden kurtuluşun yıldönümü...

Uzun uzun yazıp sitem etmeyeceğim elbette, anlatmayacağım önemini, fırça atmayacağım burda...

Şimdiye kadar anladık mı önemini, okulda mecbur olduğumuz için dinledik, arkadaşlarımızla gezmek için gittik Çanakkale' ye bile, ne onları gördü gözümüz, ne mucizeyi ne de memleket aşkını, derdimiz eğlenmekti sadece...

İstedik mi onları anlamayı? Kendi isteğimizle okuduk mu kitapları? Düşündük mü onları hiç, araştırdık mı?

Yapmadık değil mi? Ben de yapmadım, siz de yapmadınız, onlar da yapmadılar...

Ne o zaman bu 18 Mart gösterişi, onları anlamışız gibi?

Birde yazanlar olmuş '18 Mart Çanakkale Zaferi' nin 95. yıldönümü kutlu olsun.' diye.. Neyi kutluyoruz peki biz? 213.000 şehit vermişiz, neyi kutluyoruz...

Edit; Resmi rakamlara göre 55 bin şehit ve 140 bin yaralı vermişiz..

Boynuz/Boynuzlu Üzerine Bir kaç Söz

2010-03-16T10:16:00.001+02:00

‘BOYNUZ’ ve bu terimden kaynaklanan türevleri ile karşılaşmıyan var mıdır aranızda,günlük yaşamında.Bıyık altından sırıtmalara yol açan,üzerine sindiği adamın karartan hayatını,acaba kaç niteleme vardır,’boynuzlu’ kadar etkili?

Merak ettiniz mi hiç,nedir bu terimin kökeni? Nerededir kaynakları?

‘BOYNUZ’un,İskandinav mitolojisinde ‘güç’ü simgelediğini,bu arada erkeklik gücü ile yakından ilişkili bir simge olduğunu bilmeyeniniz yoktur sanırım.Peki,’BOYNUZ’un bu mitolojik anlamı,hala korumakta mıdır kendini,yoksa tersyüz mü olmuştur,süreç içerisinde? Nedir bu ters yüz olmayı gerçekleştiren hangi dinamiklerdir,yoksa sadece tesadüf mü?

Gelin birlikte bir göz atalım,Orta Asya mitolojisi ve Türki topluluklar hakkında Çin kaynaklarına,bakalım neler bulabileceğiz,’boynuz’ ve ‘boynuzlular’hakkında.

Çağdaş bilim adamları,Orta Asya’nın şamani topluluklarını,yaşam tarzlarına göre,göçebe/hayvancı ve ormanlı/avcı topluluklar olarak ikiye ayırırlar(1) .Barthold,”başrahip”(baş şaman) anlamına gelen”beki”kelimesinin,Merkit ve Oyrat gibi orman kavimlerinde,başbuğlar tarafından taşındığına işaret ederek,bu kavimlerde şamanizmin çok “inkişaf ettiğini”öne sürmektedir(2) .Oysa ormanli şamani topluluklarda,başbuğun aynı zamanda “beki”unvanını taşıması,bu topluluklarda şamanizmin çok inkişaf ettiğini değil; tam tersine,bu topluluklarda şamanizmin,göçebe/hayvancı topluluklara göre ilkelliğini sürdürdüğünü ve henüz -çok basit ölçülerde bile olsa- dinsel otorite ile siyasal otoritenin birbirinden ayrılmadığını gösterir.Orta Asya topluluklarında şamanizmin inkişafı,anahanlıktan babahanlığa, kandaşlıktan uygarlığa geçiş süreci ile doğrudan ilişkilidir.Ormanlı şamani topluluklarda bu evrim –istilalar sonucu oluşan ani sıçramalar dışında- çok yavaştır.Bunun en önemli nedeni doğanın sınırlayıcılığı olmakla birlikte,ilkel topluluğun,gens’in(oba) değişime karşı bir inanç sistemi (ilkel bir ideoloji) geliştirmesi de,gözönüne alınması gerekli bir etkendir(3) .Ormanlı/avcı topluluklar,anahanlıktan babahanlığa doğru çok yavaş bir geçiş süreci içerisinde yaşarken,anahanlık döneminin bazı motiflerini (geyik ana-ata) ve kurumlarını (ana soy çizgisi) da korurlar.Anahanlıktan babahanlığa geçiş sürecinin –ormanli/avcı topluluklara göre- daha kısa sürdüğü göçebe/hayvancı topluluklarda ise geyik ana-ata’nın yerini kurt ata alır.Nisbeten kısa bir süre önce,ormanlı/avcı yaşam biçiminden göçebe/hayvancı yaşam biçimine geçtiğine ilişkin güçlü belirtiler bulunan(4) ,Timuçin’in obası Boorçi-Kiyat boyunun ise,ceddi ala’sı olarak bozkurt ve dişi geyik gösterilir(5) .Ormanlı/avcı’lıktan göçebe hayvancı’lığa ve anahanlıktan babahanlığa geçişi tamamlamış,ormanlı/avcılık ile anahanlığı tarihin derinliklerinde bırakmış olan Tu-Cüe (türk) ’lerin ceddi ala’sı ise dişi kurt’tan türer; ilk dede,avda bir dişi geyik öldürdüğü için,cinsel ilişkide bulunduğu deniz ilahesi tarafından reddedilir(6) .bu inanç,ilk dedenin şahsında anahanlıktan babahanlığa geçişi efsaneleştirdiği gibi,anahanlığın eşitlikçi/demokratik anısının hala yaşadığını da göstermektedir.Orest’i,öz anasını öldürdüğü için nasıl Erinniler cezalandırmak isterse,geyik ana-ata’yı öldüren ilk dede de deniz ilahesi tarafından cezalandırılır.

Eberhard’ın,Çin kaynaklarına dayanarak proto-Türk kavimlerinden saydığı Gav-Çığ’ların bir kolu olan Ye-Da’lar hakkında verdiği bilgilere göre,”kardeşlerin müşterek bir karıları vardır.Hiç kardeşi olmayan bir adamın karısı,başında bir boynuz taşır,her kardeşin sayısı miktarında boynuz çoğaltılır”(7) .

Bu bilgilere göre Ye-Da’larda çok kocalılığın yaygın olduğuna hükmetmek gerekir.Ancak,aile kurumunun tarihsel gelişim ve değişim süreci içerisinde,gerek çokkocalılık gerekse çok karılılığın istisnai olduğu olgusu gözönüne alınırsa,Ye-Da’larda ortaklaşa aile tipinin görüldüğüne ve gerek kadın gerek erkeklerin “ortak eş” olduklarına hükmetmenin yerinde olacağını sanıyoruz.Kaldı ki,çokkocalılığı grup halinde evliliğin özel bir biçimi olarak nitelemek yanlış olmaz kanısındayız.

Konumuz açısından asıl önemli nokta,kadının,kocasının kardeşlerinin sayısınca başında boynuz taşımasıdır.Söz konusu motifin –o dönemde göçebe/hayvancı bir yaşam tarzına sahip olmalarına rağmen- Ye-Da’ların ormancı/avcı kökenleri ve geyik ana-ata kültürüne işaret ettiğini kabul etmek gerekir.Kadının,kocasının kardeşlerinin sayısınca boynuz taşıması,aslında onun “geyikleşmesi”,”ana-atalaşması”na işaret etmektedir.Kardeş karılarının kardeşlerle serbestçe cinsel ilişkiye girebilmeleri,o dönemde Ye-Da’larda –anahanlığın değilse bile-henüz analık hukukunun hüküm sürdüğünü,ana soy çizgisinin yürürlükte olduğunu gösterir.Ana soy çizgisinin yürürlükte oluşu,kocanın erkek kardeşleriyle cinsel ilişki,kadını başında-doğrudan doğruya geyik ana-ata’yı sembolize eden-boynuz taşıması,söz konusu toplulukta henüz anahanlığın hüküm sürdüğünü,en azından anahanlığın babahanlık tarafından henüz tasfiye edilmediğini göstermektedir.

Orta Asya şamani topluluklarında,anahanlığın babahanlığa yenik düştüğüne ve ana soy çizgisinin yerini baba soy çizgisine bırakışına,Cengiz’in Büyük Yasası da tanıklık eder.Uygarlığa geçişin eşiğine dek gelen Cengiz Federasyonunun yasası,artık geçmişte kalan babahanlığın anahanlık üzerindeki yengisini yasal bir çerçeveye oturtarak,zina’yı yasaklar ve ölümle cezalandırır(8) .Cengiz’in Büyük Yasa’sından daha sonra,Moğolistan’a Budizm’in yerleştiği dönemin ürünü olan Eski Tsaayin Biçik’te ise,zinanın cezası çok daha hafiftir.Asıl ilginç olan,Eski Tsaayin Biçik’te zina yapan kadının kocasının “boynuzlu”diye adlandırılmasıdır(9) .Öyle anlaşılmaktadır ki,anahanlıktan babahanlığa,analık hukukundan babalık hukukuna geçiş sürecinde,çokkocalı kadınların “ana-ata’laşması”,”geyikleşmesi”ni simgeleyen “boynuz”simgesi,babahanlıkta,karısı tarafından aldatılan erkeğe,-aşağılama,alçaltma anlamlarını kazanarak-izafe edilir olmuştur.

Kökenlerinin,anahanlığa,hayvan ana-ata’ya dayandığını gördüğümüz “boynuz” ve “geyik” simgeleri,Türklerde uygarlık ve babahanlık dini olan İslamiyet’e girişle beraber kesin olarak birbirinden ayrılır.Anahanlığın anısı olan “geyik”motifi,yeni inançlar arasında kendine bir yer bularak “dişil”kutsallığını sürdürür.Anadolu’da ev’in en mütena köşesinin duvarını geyik motifli duvar halıları kaplar.Ne dersiniz,dişil ‘ata’ kültüne ilişkin bir işaret ile mi karşı karşıya olabilir miyiz? Geyikli Baba,adını geyiklerle dolaşmasından alır. Günümüzde,dişi geyik anlamına gelen”maral”sözcüğünün yumuşatılmış biçimi olan “Meral” Anadolu’da yaygın bir addır.Geyiğin taşıdığı “dişil”kutsallık yanında,geyiği sembolize eden “boynuz”simgesi,bir olumsuzlama,horlama,aşağılama anlamını içerir.

Toparlarsak,Orta Asya şamani topluluklarında anahanlıktan babahanlığa geçiş süreci içerisinde –özellikle ormanlı/avcı topluluklarda –biçimsel de olsa,bazı anahanlık motifleri korunur.Anahanlık motifleri Türkler arasında İslamiyete geçişten sonra da görülür ve bu motifler yeni inanç sistemi içerisinde de kutsallıklarını koruyarak kendilerine yer bulurlar.

Ne dersiniz,aynı simgenin ve bu simgeden kaynaklanan kavramın Batı ve Doğu’da aynı süreçlerden geçmesi neye işaret etmektedir? .Determinizm ile kadercilik arasındaki sırat köprüsünde mi dolaşıyorum yoksa?

Saygılar sunarım

Hoşçakalın

İBRAHİM BALCI

KAYNAKÇA VE DİPNOTLAR

(1) D.Y.Vladimirtsov,Moğolların İçtimai Teşkilatı (Türk Tarih Kurumu Yayınları,1944; Çev:Abdülkadir İnan) ,s.73
(2) A.g.e.,s.80 (Barthold’un Türkistan’ından naklen) .
(3) Bu konuda yakın zamanda geniş bir makale yazabileceğimi umuyorum
(4) Bu konuya bir başka yazımızda değinebileceğimizi umuyoruz..
(5) Moğolların Gizli Tarihi (TTK Yayınları, 1942; Çev: Ahmet Temir) , s.3
(6) O.W.Eberhard, Çin’in Şimal Komşuları (TTK Yayınları,1942; Çev: Nimet Uluğtürk) , s. 86
(7) Çin’in Şimal Komşuları, s.106
(8) Curt Alinge,Moğol Kanunları (AÜHF Yayını,Ankara 1967; Çev:Coşkun Üçok) , s. 143
(9) A.g.e., s. 147.

PS; Alın size 20 yıl öncesinden bir yazı,YAPIT Toplumsal Araştırmalar Dergisi,Haziran-Temmuz 1984 sayısında yayınlanmış.Bunca yıldan sonra,Milli Kütüphane’nin tozlu rafları arasından kurtarayım istedim,okuyanlara tek tek teşekkür ederim,yazının tekrar canlanıp vücut bulmasına katkıları için.

Unutulmuş Bir Sevda

2010-03-15T16:59:00.004+02:00

Ölüm sinsice sızdı hayatımıza ve babamı aldı benden.. Şimdilerde merak ediyorum sadece, nasıl olurdu baba sıcaklığı, baba sevgisi nasıl olurdu? Unuttum çoktan ben o sevdayı, o sıcaklığı duymayalı yıllar oldu...
Nasıldı benim babam, sesi nasıldı, bakışı, gülüşü nasıldı?
Sever miydi beni, sarılır mıydı?
Şefkatli miydi yoksa disiplinli mi?

Acaba biliyor mudur onu özlediğimi?
Acaba özlüyor mudur o da beni?

Baba sevgisini artık sadece çocuğum olduğunda görebilirim ben.. Eşimin çocuklarıma bakışında görebilirim...

Ben bloggerım!

2010-03-14T22:10:00.002+02:00

Ben bloggerım!
Güvenilirim!
Ben bloggerım!
Özgür ve tarafsız yazarım!
Ben bloggerım!
Başkalarının isteklerini değil, kendi düşüncelerimi yazarım!
Ben bloggerım!
Kimseden etkilenmem, kimseye eyvallah etmem!
Ben bloggerım!
Derdim ödellendirilmek, hediyelendirilmek değil, düşüncelerimi söyleyebilmektir!
Ben bloggerım!
Çalıntı içerik karşıtıyım!
Ben bloggerım!
Yazılarım özgün ve benzersiz!
Ben bloggerım!
Blogum kazanç kapım değildir, olamazda!

İtiraflar

2010-03-11T14:57:00.003+02:00

Kızıyorum kendime, çok kızıyorum! Artık doğru düzgün kayda değer bir şeyler yazamıyorum bloguma.. Abuk subuk, boş şeyler yazmamaya çalıştım şimdiye kadar.. Dolu dolu yazdığımı düşünüyorum.. Hatta blogumun kaliteli olduğunu da düşünüyorum..
Yazılarım biraz ağır, herkesin anlayıp sevebileceği şeyler değil belki bu yüzden blog izleyicilerim daha yavaş çoğalıyor, bilmiyorum..
Çoğu zaman uğraştım saçmalamamak, sıradanlaşmamak için ama bu aralar tek kelime yazasım yok.. İki kelimeyi bir araya getiremiyorum ve sinirleniyorum, ben bu kadar aptal mıyım! Etkileyici cümleler kuramayacak kadar aciz miyim ben!
Ayrıca blogumun temasını da değiştirmeyi düşünüyorum ama bu temayı da çok seviyorum, gerçi standart blogger teması üzerine sadecd başlık resmi koydum ama ben yaptım işte, bana özel..bu yüzden bu tema benim için çok özel..

He birde bişeyi merak ediyorum.. Acaba beni, nasıl göründüğümü merak edenler var mı? Ona göre belki bir sürpriz yapabilirim:)

İşte Gerçek

2010-03-10T22:20:00.001+02:00

YA-ZA-MI-YO-RUM.... Ve bu durumdan nefret ediyorum

....Üzgünüm...

Biz..Kadınlar..

2010-03-08T11:51:00.001+02:00

Daha ne kadar katlanacağız bunlara.. Daha ne kadar öldürüleceğiz, ne kadar dövülüp, tecavüze uğrayıp sessiz kalmak zorunda bırakılacağız..
Biz..Kadınlar.. Önce satıldık ailemiz tarafından.. Evleneceğimiz, hayatımızı geçireceğimiz adamı bile seçmemize izin verilmedi. Haberimiz olmadan, sorulmadan, söylemeden evlendirildik.. Kimimiz yaşlı adamlarla evlendirildi, kimimiz alkolik, kimimiz kumarbazlarla..Bu da yetmiyormuş gibi kocalarımız tarafından aşağılandık, hor görüldük, evlilikte tecavüze uğradık belki kocamız tarafından.. Ne de olsa kadındık. İtaat etmeliydik, temizlik yap, bulaşık yıka, yemek yap.. Yemeğin tuzu azsa sırf bu yüzden dayak ye. Öldürülesiye dövül, gece olunca kocanı memnun et..
Biz kadındık.. Yaşamaya hakkımız yoktu. Bütün hayatımız birilerini memnun etmek için birilerinin iyi yaşamasını sağlamak için geçmeliydi.. Bütün yaşamımızı birileri için feda etmeliydik..
Öldürülesiye dövülsek, dişlerimiz kırılsa, kolumuz, bacağımız kırılsa bile ses etmemeliydik, ağlamamalıydık.. Bazen ağladığımız için dövüldük, bazen nefes almamamız bile battı kocalarımıza, babalarımıza..
Kadın olarak okutulmadık, kocalarımıza mahkum bırakıldık hep. Kadındık bizim gözümüzü açmak, okutmak iyi değildi.. Hem kocalarımıza mahkum olmamız hedeflendi, hep bu istendi. Koca, eve para getirendi, karnımızı doyurandı. Ne isterse yapabilirdi.Dövebilir, soğuk bir gecede, geceliklerle sokağa atabilirdi. O bizim sahibimizdi.. Biz onun 'malı' olarak görüldük hep..
Bazılarımız katlandı bu duruma.. 'Kocamdır' dedi. 'Karnımı doyurandır' dedi.. 'Sever de döver de benim ondan başka kimsem yok' dedi.
Kimimiz ise boyun eğmedi bu duruma, kaçtı, saklandı yakınlarının, akrabalarının yanına. Bu da çözüm değildi elbet çünkü haddimiz değildi bir erkeği, kocamızı bırakıp gitmek. Çünkü gelinlikle gelmiştik o eve, kefenle çıkardık ancak.. Sonra duyduk ki 'koca' dediğimiz o adam ararmış bizi.. 'Namus'unu temizlemek, öldürmek için ararmış..

Ve öldürüldük bir akşamüstü.. Kimimiz tecavüze uğradığımız için, kimimiz dayaktan, işkenceden kaçtığımız için.. Kimimiz sevdiğimizle kaçtığımız için, töreye baş kaldırdığımız için öldürüldük.. Ormalık alanda bulundu çoğumuzun cesedi.. Oysa öldürenler en yakınlarımızdı...

Bu yazım daha önce kadınlar yazıyor blogunda yayınlanmıştır.. Kadınlar gününde bir kez daha okunsun istedim..

Evet

2010-03-05T21:34:00.002+02:00

Bu aralar mutluyum evet..
Çünkü aşığım, sırılsıklam...

Sen ve Ben

2010-02-26T16:23:00.001+02:00

Anlatamazdım ki seni başkalarına, bahsedemezdim, söyleyemezdim ki ismini. Adın yoktu senin, çünkü 'sen', baştan başa 'ben'din..
İki bedenim vardı sanki, seni bilmeyenler beni görürdü baktıklarında, ben ise 'sen' olduğumu bilirdim. Aynalara bakardım saatlerce, 'sen'i gördüğüm için..
Geçmişteki 'ben'i düşünüyorum, 'sen'siz 'ben'i.. O zaman ben, gerçekten 'ben' miydim.. Var mıydım gerçekten, yoksa sen mi öğrettin bana 'ben' olmayı..
Önceden nefret ederken bedenimden, seninle birlikte mükemmelleştim.. Çünkü salt 'ben' yoktum bedenimde, sen ve senin kusursuzluğunda vardı..

Lanet olsun!

2010-02-22T14:27:00.002+02:00

O kadar üzgünüm ki.. Atamıyorum bazı şeyleri içimden.. O kadını buldum Facebook' ta.. Babamın bizden vazgeçmesini sağlayan kadını.. Babamdan nefret etmemi sağlayan kadını.. Yuvamızı bozan kadını.. Babamın evli olduğunu bile bile onunla olan kadını buldum...
Babama çok düşkündüm ben, bilenler bilir.. Ama öleceği yıl bize öyle şeyler yaşattı ki, nefret ettim ondan.. Annemden boşanmak için atmadığı iftiralar mı kalmadı, bana vurmadığı mı kalmadı.. Yüzümüze bile bakmazdı, saatlerce telefonda konuşurdu.. Şiirler yazdı o kadına, bizi umursamadı, görmemezlikten geldi.. Kötü davrandı bize... Ve sonra öldü...
O kadını suçlamak istemiyorum. Bİlgisayarda hala o kadına yazılmış yüzlerce şiir kayıtlı.
Şimdilerde o kadın bir kitap çıkarıyor. Şiir kitabı. Facebookta fotoğraflarına baktım. Hep gülüyor, mutlu görünüyor, bense geceler boyu rüyalarımda babamla kavga ediyorum, sürekli bana bağırdığını, benden nefret ettiğini görüyorum, her gece ağlayarak, bağırarak uyanıyorum.. Özlem duyuyorum ama nefret ediyorum babamdan...
Ve bize bunları yaşatan kadın mutlu, hayatına devam ediyor hiç bir şey olmamış gibi...

Canım çok acıyor ve istiyorum ki o kadın bize yaşattıklarının kat be kat fazlasını yaşasın...

Lay Lay Lom

2010-02-19T22:50:00.002+02:00

Bazen yazacak birşeyler kalmıyor. 'Yaşamadığım' için mi bilinmez.
Evdeyim bütün gün; beni sevindiren, üzen, etkileyen,olaylar çok seyrek oluyor, sıradan bir yaşamım var işte, yaşayıp gidiyorum..

Sıkıcı yazıyorum bazen, farkediyorum; tekdüze yazıyorum, hep aynı, yaşamım aynı, kelimelerim, noktalarım, virgüllerim aynı, hüzümlerim benzer, sevinçlerim benzer..

Sabrediyorum, ısrarla görmemezlikten geliyorum bu durumu.. Bir tek ben de değilim üstelik bu durumda olan, benden başka milyonlarca işsiz var bu ülkede...

Gene manyak, salak, aptal, saçma rüyalarda babamı görüyorum, hep kötü davranıyor bana, bağırıyor çağırıyor ve başka kadınlara gidiyor, evi terkediyor; ağlıyorum, hep ağlıyorum, sürekli ağlıyorum.. 3 sene sonra bile ağlatmayı başarıyor ve ben ona nefretle sevgi duymak arasında bocalıyorum..

Düşünüyorum blogumda kapkara bir hava hakim, hep hüzünlü yazıyorum, karamsar, nefret dolu yazıyorum.. Şaşırıyorum kendime çünkü normalde gülüyorum, mutlu gibi davranıyorum, espriler yapıyorum, kahkahalar atıyorum. Kimseye göstermediğim yönümle hareket ediyorum bu blogta... Hep hüzünlü, hep mutsuz, hep karamsar... Öyle miyim gerçekte, ölümü sevecek kadar bunalımda mıyım? İnadına kahkaha atacak kadar umursamaz mıyım?

Neyse, konu sapmasın zaten kaç gündür post girmediğim için yazma gereği duydum:)

Bir Bilsen

2010-02-15T22:00:00.002+02:00

Sessiz sessiz ağlıyorum gene.. Ağlımanın acizlik olduğunu bile bile ağlıyorum... Kendime kızıyorum ağlarken, istemeden akıyor gözyaşlarım, engelleyemiyorum...

Ve bağırıyorum, haykırıyorum; Ölüm; ne çok seviyorum seni, bir bilsen!

Sevgililer Günü

2010-02-13T22:14:00.003+02:00

Kırmızı şarap, peynir ve Friendfeed' deki sohbetler.. İşte benim sevgililer günüm...

Yalnız ve umutsuz.. Terkedilmişlik hissiyle dolu...

....Ama yalnızca 20 yaşında...

Yalnızlığı Özlemek

2010-02-12T20:44:00.000+02:00

Yalnızlığımı özledim.. Bir haftadır yalnız kalamıyorum.. Ruhumu dinliyorum, suskun, küskün bana.. Bİr çocuk gibi içine kapanmış, söylemiyor, fısıldamıyor hiçbir şeyi...

Zimly: Online Videonun Yeni Adresi

2010-02-11T17:08:00.004+02:00

Her geçen gün internette video izleme süreleri artıyor. Yıllardır engelli olmasına rağmen YouTube hala Türkiye'nin en çok ziyaret edilen 5. sitesi olmayı sürdürüyor.

Zimly ise birçok kez denenmiş olan online video yayıncılığında bir çığır açmaya hazırlanıyor.

İnsanlar oldum olası okumayı sevmiyor. Bu nedenle online videolar bilginin çok daha kolay ve eğlenceli bir şekilde karşı tarafa aktarılmasını sağlıyor. YouTube kurulduktan kısa süre sonra, ülkemizde de hızlı ve sınırsız internet bağlantılarının yaygınlaşması ile birlikte hepimizin hayatına giren online video kavramı o günden beri pek bir yenilikle karşılaşmadı.

Online televizyonlar kurulduysa da hepsi kaydedilmiş görüntüleri sunan ve genelde kaliteli içerik üretmekten uzak başarısız girişimler olarak sonuçlandılar.

Online video pazarındaki fırsatları çok iyi analiz eden Zimly ise birçok yeni alternatif ile kullanıcıların hizmetine sunuldu.

Zimly'yi diğer online video sitelerinden ayıran en önemli özelliği canlı ve kesintisiz yayınlar da yapabilmesi. Bununla birlikte videoların kodlanması için geliştirilen özel teknoloji sayesinde videolar çok hızlı ve çok kaliteli bir şekilde izlenebiliyor.

Zimly için özel geliştirilen oynatıcı ise devrim niteliğinde. Videonun uzunluğu her ne olursa olsun istediğiniz noktasına anında erişmenizi ve hiç beklemeden izlemeye devam etmenizi sağlayan bu oynatıcı önümüzdeki günlerde adından fazlasıyla söz ettirecek.

Zimly yalnızca bir online video izleme sitesi olarak kalmayıp aynı zamanda kendi bünyesinde bir eğitim televizyonunu da çok yakında kullanıcıların hizmetine sunacak.

İhtiyaç

2010-02-10T10:53:00.002+02:00

İstediğim biraz huzur sadece.. Uyusam şöyle, serin bi yerde.. Yanımda sevdiğim biri olsa, sarılsa bana uyurken, onun yanımda olduğunu bilerek uyusam, korkmadan, ağlamadan... Uyandığımda baksam gözlerine, bana aşık olduğunu hissetsem..

... birilerine tutunmaya ihtiyacım var, aşık olmaya ihtiyacım var.. Bu aşkı kimse bilmese de olur. Ben bileyim, hissedeyim yeter..

Öldüğüm Gün

2010-02-06T13:17:00.001+02:00

Öldüğüm gün, taşınırken tabutum
Acı duyacağımı sanma bu dünyanın ardından
Ağlayarak yazık oldu diye konuşma
Yok oluyorlar mı batınca güneş ve ay?
Ölüm sandığın şey, aslında doğuştur.
Zindan gibi görünür mezar, oysa ruh özgürlüğe kavuşur.
Hangi tohum büyümez ekilince toprağa?
İnsan tohumundan şüphen mi var yoksa?

Derviş ve Ölüm - Meşa Selimoviç

* Lisede ezberlemiştim bu şiiri dün gece birden aklıma geldi:)

Hiçbir Zaman..

2010-02-06T11:28:00.002+02:00

Hiçbir zaman bir iddam olmadı tek kalemde silerim, vazgeçerim, bırakırım diye.. Söylemedim hiç bunları, söyleyememde.. Kimseden vazgeçen olmadım ben, bırakan, giden, silebilen olmadım.. Kimseyi çıkaramam hayatımdan, vazgeçemem kimseden.. İsteyen gelir, isteyen gider. Öylece bakarım ben. Gelene nasıl tepki vermediysem, gitmek isteyene de tepki vermem. Pasif kalırım böyle durumlarda, korkarım çünkü.. Biri giderse benden, dünyanın sonu gelir.. Önemsiz biride olsa, düşmanım olsa hatta, gelir dünyanın sonu, yalnız kalırım..
Vazgeçildikçe küçülürüm ben, vazgeçildikçe aşağılanırım..
'Umrumda mı sanıyorsun?' derim bazen.Umrumdadır aslında, bilmez kimse..

Aynaları Sevmem ki Ben!

2010-02-03T15:16:00.005+02:00

Aynaları sevmem ki ben! Kusurlarımı gösterir bana, nefret ettirir bedenimden... Başkasının gözünden benim aşağılık bedenimi gösterir, değiştiremem üstelik, çıkaramam sesimi...
Ağzım yoktur benim, konuşmama izin vermedikleri için, konuşsamda duymadıkları için, umursamadıkları için.. Bir çift göz vardır yüzümde feri sönmüş, isteksizce bakan iki göz, artık kör olmak için yalvaran iki göz.. Simsiyahtır gözlerim, kararmıştır gördüğü pisliklerden... Kirpiklerim kaşlarım dökülmüştür çoktan...
Yaralar vardır bedenimde simsiyah, kocaman yaralar. Çirkindirler ama severim onları.. Benim çirkin yaralarım, benim acılarım, benim hüzünlerim.. Kendime verdiğim zararlar yada yararlar, anlaşılmaz hiçbiri, kimse anlayamaz..
Medusa'dır benim yakın arkadaşım, saçlarımın her biri yılandır onunki gibi.. Severiz ikimizde kötülüğü, zarar vermeyi.. Tek farkımız vardır lakin, o başkalarını taşa dönüştürmekten zevk alır, ben kendimi.. Onun asi yılanları başkalarını sokar benimkiler ise sadece beni..
Ah Medusa, ben bilirim senin derdini.. Güzel bir kızken korkunç bir cadıya dönüşmenin ne demek olduğunu ben bilirim!

Benim Evim

2010-02-02T15:15:00.005+02:00

Yağmur yağıyor, kendimi Gönen' de buluyorum.. 'Banyolar Caddesi' dedikleri yerde.. Hiç olmadığım kadar huzurluyum.. Nasılda özlemişim burayı diye düşünüyorum.. Burda olan her şeyi, kendimi bile..
En çok bu mevsimde severim bu yolu, sessiz, sakin olur. Yazın olduğu gibi kalabalık ve telaşlı, gürültücü insanlar olmaz.. Öyle bir mutluluk olur ki içimde, sanki bu yolun bütün taşları benim, sanki bu ağaçlar, otlar, çimenler hepsi benim...
Yağmur yağdıkça yolun taşları kırmızıdan bordoya dönüşüyor, ağı ağır toprak kokusu yükselmeye başlıyor.. Rüzgar ağaçların dallarını titretiyor ve ben yeniden doğuyorum..
Ağlıyorum, 'hayatımı, kendimi özlediğim için'... Masumiyetimi özlüyorum, huzurlu zamanlarımı özlüyorum, babamı, anılarımı özlüyorum..
Öylece, tek başıma geziyorum bomboş caddede.. Toprak kokusunu içime çekiyorum ve ağlıyorum...
Ve ben her yağmur yağışında hep orada dolaşıyorum, saatlerce...

Not; Fotoğraf Gönen' de Banyolar Caddesi' nin Fotoğrafıdır:)

Sanki Hep Gelirdi

2010-01-31T10:11:00.002+02:00

Doğru düzgün bir yazı yazabilmem için gerçekten üzülmem gerektiğini farkettim:) Allah' a şükür bu aralar keyfim yerinde.. Yoğunum çok bu sıralar.. Hiç dışarı çıkmayan ben, eve giremez oldum:) Bir şeyler yazmayı deniyorum, birkaç cümleden sonra devamı gelmiyor..
Genelde hislerimi yazıyorum buraya ben, öyle 'şunu yaptım bunu aldım şunlarla gezdik dolaştık' falan filan demiyorum.. Diyenlerin bloglarını çok sıkı takip ederim o ayrı:P Ama benim tarzım değil işte, ben buraya söyleyemediklerimi, konuşamadıklarımı yazıyorum.. İçimde en fazla taşıdığım duyguyu; öfkeyi yazıyorum...
Bazen şaşırıyorum kendime; Bu öfke, kin, nefret.. Bu ben miyim? Herkesi hemen seven, inanan insanların 'kötü' olmayacaklarını düşünen ve bu yüzden sürekli kazık yiyen biriyim ben:) Tanımadığım insanlar benim için kusursuzdur.. O kadar büyütürüm ki onları gözümde bazen konuşmaya çekinirim onlarla.. Çünkü onlar kusursuzdur benim için... Herhangi bi hatalarını görene kadar bu kusursuzlukları devam eder; sonra en ufak bi hatalarında hafif bir kızgınlık olur bende, hata yaptıkları için, sonrasında küçülürler zaten...
Hiçbirimiz kusursuz değiliz aslında ama bunu ben her zaman unutuyorum.. Kendim içinde öyle, başkaları içinde.. Ama işte bende bir 'kusursuzluk arayışı' var, durduramıyorum:)

müzik - sevişirdik bazen -teoman 2009 albüm | izlesene.com

Son zamanlarda Teoman' ın 'Sevişirdik Bazen'ine taktım.. Son ses bağıra çağıra söylüyorum.. Çok güzel çook..

Sanki hep gelirdi.. Sevişirdik bazen..

Kitap Kitap Kitap

2010-01-28T13:23:00.002+02:00

Yeni bir huy edindim, son 4 gecedir 4-5 tane mum ve tütsü yakarak kitap okuyorum.. 23.00 sularında çekiliyorum odama hazırlıyorum ortamımı başlıyorum okumaya.. Huzur veriyo bu durum bana..
Aşk' ı okuyarak başladım, çarçabuk bitirdim. Dün gecede Dan Brown' ın Kayıp sembol' e başladım. O kadar sarıyor ki hikaye kitabı yarıladığımın farkında değildim. Gece 2.30 da zar zor bırakabildim elimden.
Şimdi gece olsa da kitabımı alsam diye sabırsızlanıyorum vallahi:))

Benim Payım

2010-01-24T23:41:00.002+02:00

Elif Şafak' ın Aşk romanını okuyorum şu sıralar. Hoş, keyifli bir roman. Elif Şafak' ın okuduğum ilk romanı ve beklemediğim kadar iyi.

Herkesin kitaptan kendine çıkaracağı bir pay var, eminim.. Benim payım ise Şems' in 19. kuralı;

"Başkalarından saygı, ilgi ya da sevgi bekliyorsan, önce sırasıyla kendine borçlusun bunları. Kendini sevmeyen birinin sevilmesi mümkün değildir. Sen kendini sevdiğin halde dünya sana diken yolladımı sevin. Yakında gül yollayacak demektir"

Mum Işığı

2010-01-24T13:23:00.004+02:00

Varlığın; zifiri karanlıkta bir mum ışığı gibiydi, gittikçe eriyordun, yandıkça bitiyordun..

Gülümse

2010-01-20T15:35:00.002+02:00

Gülümse, haksızlıklara gülümse, acımasızlıklara gülümse, zevk al bunlardan...

Yoksa nasıl yaşayacaksın...

Nefret Edilesi Yaratık!!

2010-01-19T23:01:00.002+02:00

Çırpınmıyorum artık, dibe vurdum çünkü.. Yapılan herşeyi, söylenen sözleri, bağrışları, çığlıkları kabulleniyorum. Yalan olduğunu, yanlış olduğunu bilsemde ses çıkarmıyorum. Kabul ediyorum çünkü karşı çıkmaya gücüm yok..
Her zaman benim hatalı olan, konuşmaya hakkı olmayan, nefret edilen, hor görülen her zaman benim. Kabul de ediyorum üstelik bunları... 'Hayır' demeye gücüm yok..
İstedikleri zaten dibe vurmam değil miydi? İstedikleri nefret edilen aşağılan, hor görülen biri olmam değil miydi? Bunları kabul etmem değil miydi? Neden uğraşıyorlar peki hala benimle? Neden sürekli 'sen bir hatasın!' 'Sen işe yaramazın tekisin' diye bağırıyorlar bana? Ben zaten hata olduğumu bilmiyor muyum?
Aşağılık bir ucube olduğumu çoktan kabul ettim ben... Hor görülmemin, nefret edilmemin normal olduğunu çoktan kabullendim...

Ve siz insanlar, hadi sizde nefret edin benden, edin ki küçüleyim biraz daha!

2 Adet mim

2010-01-18T12:58:00.002+02:00

Özgür beni mimledi. Ama ne mim! Başımı belaya sokacaksın diyorum, anlamıyor. Yarın bi gün kapımıza dayanırsa polisler ne yapacağız.. Beni tanıyan bilir kesinlikle siyaset ve din konuşmam çünkü ne karşındaki seni dinler ne sen karşındakini... Özgürrrr bana başka mim gönder valla billa onu cevaplarım...Özgür; bana kızma olur mu:(

Birde Ahmet Abim mimledi beni. Bunu cevaplandırıyorum. En sevdiğim 10 blog;

Özgür' ün Özgür' ün blogunu çok sıkı takip ediyorum bu aralar; etkileyici kelimeler, iyi konu seçimleri var.. Okumaktan zevk alıyorum...

Mehbupun blogu; kusursuzca yazılmış şiirler ve yazılar, biraz romantik, biraz melankolik...

Neslihan' ın Yaşadıkça' sı; Paylaştığı yazılar çok hoş, bazen gülüp bazen hüzünleniyorum.. Gözlerim dolarken bir mutluluk doluyor içime, anlatılamaz...

Serbestelektron hehehe:) Hiçbir şey anlatmayan ama her şeyi anlatan adam.. Yazıları o kadar garip ki; her okuduğum satır, okuyup bitirdiğim anda uçuyor sanki, büyülü gibi yazıları... Takip edin bu adamı, pişman olmayacaksınız!

Ahmet Abim in blogu, Korku sinemasıyla pek ilgili değilimdir ama burda okuduklarımı izliyorum. Ahmet Abimin kalemi de çok kuvvetli lakin bir türlü doğru düzgün blog tutmaya ikna edemedim onu... Ahmet Abii duy sesimi beni o yazılarından mahrum bırakma artık!

Bevren' in Günlüğü Onu ilk keşfettiğimde sayfasında okumuştum yazar olmak istediğini ve amatör olarak fotoğrafçılıkla ilgilendiğini.. 'Ben' gibiydi, beni en çok bu etkilemişti... Yazılarını zevkle okuyorum gerçekten kaliteli yazıları var...

Daha Başka Blog dünyasına girince ilk takip etmeye başladıklarmdan biri, hiç bıkmadan sıkılmadan takip ediyorum... Dekorasyon, bahçe, gezi türünde bir çok fotoğraf ve yazı yayınlıyor, takip edilesi...

Antika İnsan ve Maceraları Garip ve eğlenceli yazıları var. Mısıra düşkün benim gibi yoksa Osiris nickini kolay kolay kimse kullanmaz.. Bloguna yorum yapıyorum lakin inatla beni görmemezlikten gelmeye devam ediyor:))

Susmalarım Her kelimesi, noktası, virgülü şiir tadında bir blog, beni gerçekten etkileyen sayılı bloglardan...

Gece yarısından sonra dediklerin hoştu Blogun ismi bile bu kadar güzelken içeriğinden asla ama asla şüphem olmadı, keşke bu blogu ben yazabilmiş olsaydım...

Hastalıklı Bir Aşktı Bu

2010-01-15T16:26:00.006+02:00

Tırnaklarımın içinde nefretinin artıkları, gözlerimde hüzünler, saçlarımda aşkının kokusu...
Akıttığım her gözyaşında gizlisin halbuki; nefret ettiklerimde sen varsın, öldürdüğüm bedenler senin bedenlerin..
Nedir bu gitmemekteki inadın? Ruhuma yapışıp kalmanın nedeni nedir?
Görmüyor musun, senin yüzünden bu küçük düşmelerim, itelenip kakalanmalarım senin yüzünden... Acı veriyorsun bana, farkında olmasanda..
Seninle olmak bir ölünün ardından ağlamak gibi, beklentisizce, çaresizce... Her nefes alışımda hastalıklı sevdan doldu içime, zehirledi yüreğimi, öldürdü ciğerlerimi...
Öylece baktım sana; gözümü kırpmadan, nefes almadan.. Anladın gitmeni istediğimi; anlamamazlıktan geldin... Gülümsedin artık bu cesetleşmiş bedenime...

Biliyor muydunuz?

2010-01-12T23:14:00.004+02:00

Bu blogu yazarken sadece beğendiğim yazıları paylaşmayı düşündüğümü, ama sonradan yazı yazabildiğimi keşfettiğimi..
Günlerce kimseyle konuşmadan sadece yazı yazdığımı..
Babamdan nefret ettiğimi, ama çok özlediğimi...
Geceleri uykumda çığlık çığlığa, hala babamla kavga ettiğimi...
Babamın yaptıklarını kabullenemediğimi, 'Babamla Derdim-1' yazısının devamını getiremeyeceğimi hatta okumaya bile cesaretim olmadığını...
Geceleri sürekli kabuslar gördüğümü, ağladığımı, gündüzlerimin gecelerimden iyi geçtiğini...
Birinden çok hoşlansam bile, önce arkadaş gibi yaklaşığtımı...
Sırtımda, omzumun hemen altında iki tane ben olduğunu (ne alaka ya:))..
Ağlamam gereken zamanlarda kesinlikle ağlamadığımı, insanların içinde ağlamaktan utandığımı...
The Sims bağımlısı olduğumu...
Acı çekmekten zevk aldığımı...
Bazen hayvanlaşan insanların hoşuma gittiğini...
Tv' de acı çeken insanların görüntüsünün hoşuma gittiğini ve bu yüzden annemle sürekli tartıştığımızı...

Bilmiyordunuz değil mi?
Çok az kişi biliyor zaten..

Yarım Kalan Birşeyler..

2010-01-10T18:56:00.003+02:00

Aklımdasın, çıkmıyorsun, gitmiyorsun.. Atmak için uğraşıyorum, kendimle kavga ediyorum. Duramıyorum yerimde, huysuzlanıyorum, huzursuzlanıyorum..
'Git' diye yalvarıyorum, 'ne olur git'...
Duymuyorsun bile, öylece bakıyorsun... Bakışlarında görüyorum kendi huzurluğumu, korkularımı, tezatlarımı görüyorum.. Korkum senden değil, kendimden..
Korkum 'gerçek sen'e değilde 'içimdeki sen'e aşık olmamdan... Ben seni değil onu seviyorum, seninle değil onunla mutluyum.. Hani geldiğinde konuşmuyorum ya seninle, içimdeki sen ile mutluyum çünkü, onun yanındayım her an..02.12.2009

Bir Sigara Gibi...

2010-01-08T22:24:00.002+02:00

Derin derin çekiyorum seni içime, ciğerlerimi boğduğunu bile bile...

Allam Çok Mutluyum

2010-01-07T21:52:00.002+02:00

Oleyyy oleyyy oleyy en sonunda 100 izleyicim oldu:D 98den birden 100e yükseldim Serbest sayesinde tabiki 99. ve 100. izleyicim oldu.. Allah' tan çok sevdiğim biri:)
Aslında hala izleyicim olmamasına kızmalıydım ama O'na kızabilmek mümkün mü:) O; benim blog aleminde tanışıp ennnnn sevdiklerimden biri:)))

Heheh bu akşam beni çok mutlu etti saolsun:)))

Uyan Suna'm

2010-01-07T16:38:00.003+02:00

Kıraç' ın 'Uyan Sunam Uyan' parçasını çok beğendim.. Klibi ayrı bir güzel. Bennu Yıldırımlar' ı çok beğeniyorum zaten.
Neyse ben bu parçayı sürekli dünlemeye başladım, daha önce de yorumlanan bi türkü olduğunu biliyordum. Nedir hikayesi diye araştırdım, canım acıdı. Sizinle de paylaşayım.

Suna köyün en güzel kızıdır. Köyün zenginlerinden Mehmet Ağa sevmektedir Suna'yı. Suna da boş değildir Mehmet Ağa'ya, evlenirler haliyle. Lakin Mehmet Ağa'nın bir kötü huyu vardır, her akşam içmektedir. Evliliğin ilk akşamı Mehmet Ağa içip eve gelir, kapıyı çalar. Suna bakar kocası sarhoş, alır içeri, yemeğini yedirir, pijamalarını giydirir yatırır. Bu böyle 1-2 ay devam eder. Sonunda bir gün Suna'nın canına tak eder. Mehmet ağa o akşam gene sarhoş gelir kapıyı çalar. Suna açmaz. Mehmet ağa gene çalar, Suna'dan ses yok. Yarım saat çalar, kapı açılmaz. 1 saat çalar, yok. Çalmaya devam eder. Suna sonunda dayanamayıp kapıyı açar. 1 saatten uzun süredir kapıyı çalmakta olan Mehmet Ağa, Suna'yı karşısında görünce "bizde kapıyı geç açan karıyı makbul saymazlar" der, çeker vurur Suna'yı ve oracıkta sızar kalır. Sabah şafak vakti uyanır Mehmet Ağa, bakar çok sevdiği karısı yerde yatıyor, ölmüş. Hiçbir şey hatırlamamaktadır. "şafak söktü yine, sunam uyanmaz" diye başlar ağıt yakmaya.

Sözleri:

Şafak söktü yine sunam uyanmaz
Hasret çeken gönül derde dayanmaz
Çağırırım sunam sesim duyulmaz
Uyan sunam uyan derin uykudan

Çektiğim senin elinden
Usandım gurbet elinden
Hiç kimse bilmez halimden
Uyan sunam uyan derin uykudan

Bunca diyar gezdim gözlerin için
Niye küstün bana el sözü için
Dilerim Allah'tan sızlasın için
Uyan sunam uyan derin uykudan

müzik - kıraç - uyan sunam uyan yeni klip 2009 | izlesene.com

Üç Noktalı Cümleler..

2010-01-06T21:18:00.003+02:00

Öylece oturuyorum kendi mezarımda, hareket etmiyorum, düşünmüyorum, ölü değilde deli taklidi yapıyorum..
İçimdeki cesetler susmuyor, tanımıyorum onları, ben gibi bakıyorlar lakin; hüzün dolu gözleri, gözyaşları ise alev..
Kötü halde hepsi, çürümüşler, kokmuşlar, morarmış etleri dökülüyor, öylece bakıyorlar..
Nefret etmiyorum onlardan, iğrenmiyorum, acı çekiyorlar, görüyorum.. Yeterince nefret edilmişler zaten, yeterince küçülmüşler. Bu yüzden öldüler belki, iğrenildikleri, nefret edildikleri için; belki de hor görüldükleri için çürüdüler...
Yeni yeni farkediyorum içimde olduklarını, hepsi toplansalar bir 'ben' ederler, kimi kinimi temsil ediyor, kimi hüzünlerimi, kimi sevgimi temsil ediyor, gururumu temsil eden paramparça olmuş lakin, en kötü durumda olan o..
Görsemde görmemezlikten geldim çürümelerini, kokularını duymadım saydım.. Şimdi içimde koskoca bir mezarlık saklı.. Ruhumunda tutsak olduğu bir mezarlık..

*Yazı daha önce http://kanverevan.com/ da yayınlanmıştır

Bu mim'i çok beğendim:)

2010-01-03T10:05:00.004+02:00

Bevren beni mimledi. Ona teseşşekür edip mim konusuna geçiyoruz:)
Masaüstümü, olduğu gibi, hiç dokunmadan aldım. Şansa bakın ki arka planımı yaklaşık 10 dk önce değiştirmiştim. Masa üstüm aşırı topludur. Hastalık derecesinde dikkat ediyorum:)

Son olarak bende, Serbest'i ve Mehbup' u mimliyorum:))

Karmakarışık

2010-01-02T15:06:00.002+02:00

Gece gözümün kırpmadım desem yeri.. Uykusuzum çok.. Uykusuzluktan baş ağrısı çekiyorum. Dışarıda fırtına var. Tek tesellim bu belki de. Balkonda kahve keyfi yapmak istiyorum ve bu fikir bile mutlu ediyor beni.
Uykusuz olmama rağmen gündüz uyumayı sevmiyorum.. Sanki gözlerimi kapatsam bir şeyleri kaçıracakmışım, hayatı kaçıracakmışım gibi geliyor.. Sabahları da işim olmamasına rağmen 08.30 civarı uyanmam da bu yüzden sanırım...
Beni anlayan insanları düşünüyorum.. Buraya yazıyorum sürekli.. Anlattıklarımı çoğunuz anlamıyorsunuz belki.. Geğik yapmıyorum çoğu zaman.. Argo konuşmuyorum, alay etmiyorum, sıradan, baştan sağma değil de daha özen gösterek, düşünerek yazıyorum.. Kimine sıkıcı geliyordur, kimi kendini buluyordur; tek bildiğim ben yazmayı seviyorum, siz anlamasanızda, bilmesenizde..
Dışarıdaki fırtına sanki benim ruhumda esiyor, sürüklüyor herşeyi gözlerime, hüzünlerim akıyor gözlerimden yağmur gibi...
Acı çekmeyi seviyorum ben aslında, ağlamayı, hüzünlenmeyi seviyorum daha yaratıcı oluyorum hüzünlüyken.. Birinden nefret ederken, içimi kin bağlamışken farketmesem de mutlu oluyorum.. Acılar beni mutlu ediyor..
Bütün duygular karışık aslında.. İnsan acı çekerken de mutlu olabiliyor.. Mutluyken korkabiliyor mutlluğun bitmesinden..

'Saçlarını tarasa baştan başa rumeli'

2010-01-01T15:41:00.001+02:00

Oydu bir bakışta tanıdım onu
Kuşlar bakımından uçarı
Çocuk tutumuyla beklenmedik
Uzatmış ay aydınlık karanlığıma
Nerden uzatmışsa tenha boynunu

Dünyanın en güzel kadını oydu
Saçlarını tarasa baştan başa rumeli
Otursa ama hiç oturmaz ki
Kan kadını rüzgardı atların
Hep andım ne yaşanır olduğunu

En çok neresi mi ağzıydı elbet
Bütün duyarlıklara ayarlı
Öpüşlerin türlüsünden elhamra
Sınırsız denizinde çarşafların
Bir gider bir gelirdi işlek ağzı

Ah şimdi benim gözlerim
Bir ağlamaktı tutturmuş gidiyor
Bir kadın gömleği üstümde
Günün maviliği ondan
Gecenin horozu ondan

CEMAL SÜREYA

Fazla da bİrşey yok

2010-01-01T12:47:00.002+02:00

Yeni yıla girmiş bulunuyoruz.. Aslında pekte umrumda olduğu söylenemez zaten 00.30 civarı yatıp uyumamdan belli.. Telefonla konuşarak girdim yeni yıla bundan önceki 2 yılda olduğu gibi:))
Milli piyangodam bir şey çıkmadı, oysa o kadar hesaplayıp almıştım, günlerce gesaplamalar üzerinde çalıştım ama olmadı:P Anneme rasgele çektiğim bilete amorti çıktı.. Demek ki sadece 'şans' gerekiyomuş bazen..
Geçen gün alışverişe çıkmıştım, bir pastanenin kapısında yaşlı bir teyze duruyordu; 'nolur' diyordu, pastanedeki çalışanlara 'nolur evladım bana biraz yiyecek verin, çok açım nolur biraz poğça verin.' Sadece ben duydum bu yakarışları, birde pastane çalışanları. Lakin kovdular onu, azarladılar. Benim ise cebimde sadece 2 tl kalmıştı. Uzun uzun baktım ve yürüdüm gittim. Kahretsin ki duyarsız kaldım ve o kadın benim yüzümden aç kaldı! Hatırladıkça nefret ediyorum kendimden, hatırladıkça ağlayacak oluyorum ve artık rüyama bile girmeye başladı!

Klasik Bir Yılbaşı

2009-12-28T16:19:00.003+02:00

Yılbaşı geliyor ve ben son 2 yılbaşında olduğu gibi gene dışarı çıkamayacağım (sevgili sorunu).. Bu yılbaşında millet bizde toplanacak bol bol alkol ve kahkaha var. Pastalar börekler mezeler felan.. Muhtemelen 23.00 sularında uykum gelmeye başlayacak ve ben içtikçe içeceğim. Saat 00.00' a bir iki dakika varken sevgilim arayacak ve muhtemelen sarhoş olduğumu anlamayacak. Sonra başlayacak; 'seneye tam bu anda yanımda olacaksın evimizde beraber oturuyo olacağız, belki bebişimiz bile yolda olur' diyecek 2 yılbaşıdır dediği gibi.. Ben mest olacağım 'İnşalllah sevgilim' diyeceğim ve o da beni mutlu ettiğini anlayıp gülümseyecek..
Bu sene kendime kırmızı bi don alıp giyeceğim, belki bu yıl dileklerim gerçekleşir. Sevgilime de kırmızı boxer almayı düşünüyorum. Ama muhtemelen 'erkek adam kırmızı giyer mi lan' diye bir yorumda bulunacağı için almıyorum.
Bu aralar sevgilimden çok bahsetmeye başladım, bende farkındayım lakin elimde değil! Aptal aşık sendromu yaşıyorum şu aralar, hoşgörün.. Yoksa sürekli sevgilisini anlatan aptal ergenlerden biri değilim ben:)
Moralim iyi şu sıralar, huzursuzluğu, karamsarlığı az da olsa atabildim üzerimden ama her an yanımdalar.. Ruh halim çok çabuk değişiyor ne yazık ki ve elimde değil bu durum.. Bir an neşeliyken bir an sinirli olabiliyorum.
Kendime iki tane mum aldım, kırmızı ve siyah o kadar güzeller ki yakmaya kıyamıyorum:)
Birde yılbaşında yumurta dolması yapacam.. Hımms çok severim:))

Tesadüf Değil

2009-12-22T18:40:00.003+02:00

Herşey; bir kitapla başladı... Yok saydığım, kızdığım, reddettiğim tanrıyı düşünmeye başladım.
Aslında hiçbir şeyin tesadüf olmadığını farketmeye başladım. Sonra rüyalarım değişti. Kabus ve rahatsız edici rüyalarım gitti değişik rüyalar görmeye başladım. Mezarlıktan, ölüden korkarken ben, şimdi tepki vermiyorum. Uyarılıyorum sürekli; mezarlıktaki mezarlara bakarken rüyamda 'bak ve ders al bunlardan' deniyor.
O kitabı Ankara' dan almıştım. Onunla birlikte 5 kitap daha aldım. Son incelediğim kitaptı. Almakla almamak arasında kaldım. Bıraktım, tekrar aldım, bıraktım, tekrar aldım. Kararsız olmama rağmen 6 kitap içinden okuduğum ilk kitap oldu o. Belki Ankara' ya gitmem bile bu kitabı almak içindi, belki inancımı tekrar kazanacam. Sürekli düşünüyorum bunları.
Tesadüf değildi hiçbirşey; O kitap tanrıya aşık olan insanları anlatıyordu okumam gerekliydi, etkilenmem gerekliydi etkilendim...

Neler var neler

2009-12-22T10:50:00.002+02:00

Gittikçe içime kapanıyorum, kimseyle konuşmuyorum şu sıralar, konuşacak birşey yok. En yakın arkadaşlarımla hatta kuzenimle bile konuşamıyorum. Gereksiz konuşmama çabam değil bu ama konuşacak ne var ki?
Geçen akşam annemin ısrarları sonucu arkadaşının kızlarıyla dışarı çıktım. Pişman oldum sonunda, bara gidildi içkiler içildi, yetmedi Erdek' e gidildi. Ben sürekli 'bu insanlarla burda ne işim var' diye sordum kendime, o insanlarla benim ne işim var.. Birinin tek derdi saçlarının rengi, diğerinin ise 'koca'. Benim böyle sığ insanlarla ne işim var...
İyice sustum artık, tepkisizim herşeye.. Konuşsam ne anlamı var ki? Söylesem bir işe mi yarıyor?
Tek konuştuğum, normal davrandığım insan; sevgilim.. Çünkü o benim için şefkat ve sevgi dolu bir tanrı gibi.. Hani derler ya 'dünya menfaatlerinden vazgeçmiş' diye. O da öyle bence. Dünya' daki tüm kötülüklerden, hırslardan, pisliklerden uzak durmuş. Tek bir kötü huyu yok. Masum günahsız bir çocuk gibi o. Onunla konuşurken neşeliyim bir tek, onunla konuşurken mutluyum, onunla konuşurken 'normal'im. Biliyorum çünkü; ben gülmezsem gülmez o da, mutlu olmazsam mutlu olmaz..
Bir şey daha söylemem lazım; erkek arkadaşım Ankara'da bildiğiniz gibi, ben Bandırma' dayım. Sürekli 'O seni aldatıyordur, neden güveniyorsun ona, erkeklere güven olmaz, ben senin yerinde olsam çoktan ayrılmıştım' gibi sözler duyuyorum.
Birincisi erkek arkadaşım benden 9 yaş büyük ve o bir erkek, istediğini yapabilir ben yokken, yapmayacağını biliyorum ama sürekli bunu ona da söylüyorum, yaparsa göz yumarım çünkü yanında değilim. Ayrıca bu konuda ona güveniyorum, benim güvenimi kazandığına göre millete susmak düşer bence. İkincisi; ayrılmak kolay değildir, zaten önemli olan zor bir ilişkiyi yürütebilmek değil midir?
Neyse; bu ve benzeri düşüncelerim yüzünden bana 'aptal' diyenler oluyor, yüzüme söylemek yerine yakınımdakilere dedikodumu yapıyorlar; onlar gibi düşünmediğim için aptal oluyorum, aptalca konuşmuş oluyorum. Ama gerçekten aptalmışım çünkü benim gibi düşünmediğini farketmeme rağmen onu sevmeye devam etmiştim, tesadüfen arkamdan konuştuğunu öğrendim.

Neyse; yeter bu kadar..

Trende aldığım notlar:)

2009-12-19T13:34:00.004+02:00

Gözbebeklerindeydi ölüm, baktıkça sevdim, hissettim ve baktıkça istedim 08.12.2009

En güzel halimle gitmeliyim ona, yeniden aşık olmalı. Bakışlarımda salt kendini değil, 'içimdeki aşk'ı görmeli. Yeni bir 'ben' keşfetmeli her bakışında, kendini keşfetmeli. Bazen umut görmeli gözlerimde, bazen ölümün ta kendisini.. Canını acıtmalıyım bazen, üzebilmeliyim.. Ağlarken 'aşk bu' diyebilmeliyim 09.12.2009

Delilik benim hastalığım değil, ilacımdır. 09.12.2009

'Sen kurbanlarımdan sadece birisin' dedi sessizce, 'aşk' diye öldürdüğüm bedenlerden sadece birisin.. Ben daha ne bedenler öldürdüm' dedi. 'Her kana susadığımda aşık oldum. 'seri katil' dediler adıma lakin ben sadece aşka aşıktım' 10.12.2009

Geçip gitmedi hasretin, tenimde bıraktığın özlemin kurumadı. 10.12.2009

Yüreğimde tırnak izlerin, hapsolduğunu düşünüp çırpınmışsın.. Bana değil kendine vermişsin zararı, kanamış tırnakların lakin acıtamamışsın canımı.. 10.12.2009

Trende aldığım notlar:)

Kimbilir ne zaman...

2009-12-12T18:37:00.006+02:00

Ankara' ya gittim. Sevdiğim adamın gözlerine baktım, sakallarıyla oynadım, saçlarını okşadım... Evet, sevgilimle kavuştuk, doya doya sarılıp hasret giderdik:)
Kötü şeylerde oldu, hasta oldum çok fena.. Ama şimdi keyfim yerinde bunlardan bahsetmiycem;)
Otobüsüm kalkarken fonda bi şarkı vardı ve ben ağladım;

müzik - meyra & cemil demirbakan-ağladın ya | izlesene.com

O açık kahverengi gözleri ve uzun kirpikleri kimbilir bir daha ne zaman görecem...

Karmaşık Bişey

2009-12-09T10:13:00.003+02:00

Ben bu akşam Ankara' ya gidiyorum. Heralde 3-4 gün olmıycam o yüzden güncel bir yazım olsuın istedim.
Bugün 16.00 treniyle Bandırma' dan Balıkesir' e gidecem. Balıkesir' den 21.00 treniyle Ankara' ya geçecem.
Aslında mutlu gibiyim ama yansıtamıyorum. Heyecanlıyım daha çok, ne zamandır bir yere gitmiyordum, en önemlisi de yalnız başıma bir yere gitmiyordum.. Bol bol gezecem Ankara' da.. İbadethanem olan Anadolu Medeniyetleri Müzesine gidecem:) Ama önce o bombok yolculuğu çekmek zorundayım. Kitap ve defter alacam yanıma, canım sıkıldıkça karalarım birşeyler. Mp4 çalarımı kardeşime vermiştim giderken bu yüzden müzik dinleyemicem:(
Bir de Friendfeed' de önce Wincih' in (http://friendfeed.com/wincih) tavsiyesiyle dinlediğim, sonra da Nesli'nin (http://friendfeed.com/neslihan1) paylaştığı bir şarkıya aşık oldum. Şarkı çok güzel, söyleyenler süper, klip harika.. Herifin adı Ville Valo'ymuş. Tarzım olmadığı için ilk defa duydum ama o ne ses yahu böyle mükemmel ses tonu olamaz heralde, duyunca kendimden geçiyorum resmen..

Neyse karışık ve bok gibi bi yazı oldu; bi şarkıyı dinleyin bakalım;

Aşk

2009-12-03T18:25:00.002+02:00

...Vazgeçtiysen hep sağnak yağışlarımdan, vazgeçtiysen bitmek bilmez kışlarımdan...

Bir insanın, birine aşık olupta aşkı kendi kendine yaşaması ne garip değil mi? evet tamda bu durumdayım:)

Dedi..Dedim..

2009-12-02T13:29:00.003+02:00

'Ona tamamen sahip olmak istiyorum.' dedim.
'Hiçbir zaman kimseye tamamen sahip olamazsın' dedi.
'Biliyorum, zaten bu yüzden istiyorum' dedim.
Güldü, 'Delisin sen' dedi.
Sustum...

Ateş yakmaz beni, acıtmaz

2009-11-30T10:31:00.007+02:00

Hislerim, düşüncelerim, tepkilerim.. Hepsi o kadar anlamsızlaştı ki.. Anlatamadıklarım, söyleyemediklerim, kelimelendiremediklerim anlamsızlaşıyo, bir o kadar da ağırlaşıyo. Düşünüyorum, ama ne düşündüğümü bilmiyorum.. O kadar çoklar ki; hangisini çözeyim, kime anlatayım, nereye yazayım bilmiyorum.. Şaşırıyorum çünkü anlatsamda bir şey değişmiyor, karşımdaki de şaşırıyo bu karmaşaya ve ben vazgeçiyorum düşünmekten.. Beynimde tonlarca düşünce, ben onları taşımaya karar veriyorum, bedenimin yorgunluğuna birde ruhumun yorgunluğu ekleniyo..

Titriyorum sürekli ama görmezden geliyorum bunu.. Bedenim acı çekiyo ve bunlardan zevk alıyorum. Bedenimdeki -gerçek- yaraları seviyorum, izlerini seviyorum, acısını seviyorum.. O kadar çoklar ki.. Sanırım kendime zarar vermeyi de seviyorum... Gerekiz, değersiz biriyim ben ve cezamı çekiyorum.. Belki bu yüzden mutlu oluyorum.. Ceza çekmeliyim, acı çekmeliyim..

Ben; masumiyetini çoktan öldürmüş, herşeyi çoktan tüketmiş ben... Kendi cehennemimi yaratmalı ve içinde kül olmalıyım.. Ateş yakmaz beni, acıtmaz, daha fazlası olmalı diyorum sürekli, daha fazlası olmalı.. En büyük ceza nedir? Ölüm olmadığı kesin, fiziksel acıları arttırmalıyım diyorum, çevremdekiler farkediyo kendime zarar verdiğimi, ruhsal olarak bir şey yapamam düşüncelerim zaten bitiriyor beni...

Ben; neden acı çekmeliyim, neden ceza çekmeliyim.. Bilmiyorum.. Kendimi suçlamalarımın bir nedeni yok. Neden nefret ediyorum bu kadar kendimden, kim yüzünden, ne yüzünden gerçekten bilmiyorum...

Neden bu kadar aşşağılıkım; gerçekten bilmiyorum..

Başka Birşey Yok

2009-11-29T21:10:00.005+02:00

Bu gün çok sıkıldım.. Geçmedi bir türlü, bitmedi gün.. Güneş vazgeçmedi gökyüzünden.. Zaman akmadı sanki, aynı kaldı..
Ben yoruldum ve sessizleştim.. Hiç eğlenmedim bugün, zevk aldığım şeylerden zevk almadım..
Bir kaç gündür uykusuz olmama rağmen geceleri kaliteli uyumuyorum.. Beynim meşgul, planlar yapıyorum, hayaller kuruyorum... Sürekli birileriyle tartıştığımı görüyorum rüyamda.. Bu kişiler genelde yatmadan önce msnde son konuştuğum kişiler oluyo:)
Sabah ezanlarından korkarım, sevmem.. Uzun zamandan sonra tekrar sabah ezanlarında uyanmaya başladım.. Huzursuzum bu yüzden..
Gözlerim şuanda bile kapanıyo yanaklarım kıpkırmızı ve ateşim var, umarım grip olmam...

Dün bir şey öğrendim, üzüldüm, etkilendim... Babamın tabutta kefenini açtıklarında yüzüne bakmak için, gözlerinde iki damla yaş varmış, babamın gözlerinde yaş varmış, babam ağlamış.. Ama babalar ağlamaz ki, ölü olsalarda ağlamazlar, ben babamı hiç ağlarken görmedim. Aklıma geldikçe doluyo gözlerim.. Çok etkilendim.. Gerçekten etkilendim...

Bizim evin karşısında kapalı pazar yeri var, sadece yol var arada o kadar yakın yani. İşte o pazar yerine kurban derilerini yığdılar, nasıl kan kokuyo anlatamam. Cama, balkona bile çıkamıyorum sırf kan görünüyo:(

Başka da bişey yok...

Beğendim bunu

2009-11-29T00:04:00.002+02:00

Aslında Özcan Deniz şarkılarını pek sevmem. Kliplerini de o yakışıklılığı ve karizması yüzünden izliyorum. Evet gerçekten yakışıklı bir adam.. Görünce ağzım sulanmıyo değil yani:)
Neyse konu bu değil, bu adamın sevdiğim az şarkısı vardır. Kliplerini de pek başarılı bulmam esasında.. Bu akşam son klibini izledim. 'Kalp yarası' şarkının adı..
İzlediğim andan itibaren tanıdık bir his oluştu içimde.. Yaşadığım bir anlardan bir tanesi gibi bu klip.. Çok tanıdık hisler, bildik yerler, bildik bir hava...
Şarkı mükemmel, içten sözler, içten söyleyiş.. Beğendim, hatta bayıldım..

... Ve bir önceki postumda bahsettiğm 'Gri, Kasvetli İstanbul' tam da bu klipte ortaya çıkmış...

Birde; Özcan Deniz üstsüzken ne kadar kötü görünüyor.. Kaslı erkekleri severim ama bu çok abartılı olmuş. Gözüme çok kötü göründü:(

Taşıncam inşallah:)

2009-11-28T20:50:00.003+02:00

Hayatımda büyük kararlar alma evresindeyim.. Aslında gerçekleşmeden anlatmayacaktım ama belki benim için dua edersiniz ve gerçekleşir diye düşündüm..
Evden ayrılmaya karar verdim. İş bulabilirsem Ankara' ya taşınıp ev tutacam. Kardeşim Ankara' da okuyor. Yurtta kalıyo ama belki beraber eve çıkarız. İyi bir maaşı olan bir yere girersem evde tek yaşamak istiyorum aslında.
1+1 ev bana büyük bile gelir. Eşyalı olsa daha iyi olur tabi. Bir yandan bunları düşünüp bir yandan bir sürü yere iş başvurusu yapıyorum.
Kararlıyım ama kendi hayatımı kuracam artık.. Kendim için, kendi başıma çırpınacam.. Nolur benim için dua edinde gerçekleşsin hayallerim..
Bu arada kime söylesem 'neden İstanbul değilde Ankara' diye soruyorlar..
İstanbul' u sevmiyorum.. O kasvetli gri hayatı sevmiyorum oysa Ankara huzuru temsil ediyo benim için:)

Neyse işte böyle:)

OlurYa:)

2009-11-25T11:12:00.002+02:00

Bugünlerde çok fena bi şarkıya taktım.. Friendfeed' de puCCa paylaşmıştı. Orda bi dinledim, aşık oldum şakıya... Sanırım eski bir şarkı ama ben ilk defa duydum:( Şarkıyı Ajda Pekkan' da yorumlamış ama ben bunu versiyonu daha çok beğendim..

Bahsettiğim şarkı; Mehmet Erdem' in söylediği Olur Ya.

Olur Ya!!! - More free videos are here

Şarkıyı sadece bu sitede bulabildim..

Mükemmel bir ses ve yorum.. İnsanı bambaşka yerlere götürüyo. Serbestelektron a da verdim linki dinlesin diye, o da çok beğendi.. Hatta şarkıyı dinlerken dedim ki O'na; sarhoş bir şekilde dans ederken, sevgilinin kulağına fısıldamalık bir şarkı bu, sarhoşken, kendini bilmezken ama hala sevgilinin kollarındayken, serserileşmişken, umursamazken söylenmelik bir şarkı bu. Hatta o da bu hayalin şekillenmesinde yardımcı oldu. 'Kirli sakallı bir çocuk ve kırmızı ispanyol tarzı elbise giymiş bir kız' dedi..
Neyse; şarkı alıp uzaklara götürüyor yani..Bizim aklımıza bunlar geldi.. Ya sizin aklınıza ne geldi şarkıyı dinlerken:)

Eskilerden Bi yerden

2009-11-22T20:55:00.006+02:00

Bu aralar Gülben Ergen' in eski şarkılarını dinliyorum deli gibi.. Çocukluğumu, ergenliğimi hatırlıyorum. Tek derdimin berberde çalışan esmer çocuk olduğu yılları hatırlıyorum:)
Şimdi bu şarkıları dinlerken yüzümde ufak bir tebessüm beliriyor. Teker teker canlanıyor anılarım, hüzünlerim, sıkıntılarım.. Dünya toz pembeymiş o zaman diyorum kendi kendime.. Daha hiç bir şey yokken, daha hiç bir şey bilmiyorken.. İnsanları mükemmel sanıyorken henüz.. Belki kendim bile 'melek'ken dinlenen şarkılardı bunlar..
Ben her zaman yalnız değildim böyle; arkadaşlarım, dostlarım vardı.. Güldüğüm zamanlar olurdu, ihanetlere, hayal kırıklıklarına değil daha basit şeylere üzülürdüm.. Basit sanardım hayatı, basit sanardım zamanı...
Şimdi hüzünler yaşıyorum, acılar çekiyorum.. Şikayetçi değilim aslında bazen acılarımı kendim yaratıyorum çünkü..

Neyse bu konu uzar gider.. Sizde dinleyin bakalım;

İntihar Üzerine

2009-11-19T18:44:00.003+02:00

İntihar edebilmek kolay mıdır? İnsan ne yaşar da intiharı düşünür, ne hisseder, nasıl bıkarda vazgeçer hayattan?
İntihar kurtulmak mıdır yoksa acizliği kabullenmek midir?
İntihar edenin, gidenin ardından hep söylenmez mi 'kolay yolu seçti, acizlik etti' diye.. Oysa kim bilebilir ki çekilen acıları, acizlikleri, çaresizlikleri.. Kim bilebilir ki, ne kadar acı verir vazgeçebilmek hayattan, göze alabilmek bedensizliği ve dokunamamak bir daha sevdiklerine, kim bilebilir ki...